Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de kardinaal de Richelieu, wilde hem daar staande houden, uit genegenheid zoowel als omdat hij een genaturaliseerde Franschman was. Filips IV, of de graaf d'Olivares, in de wandeling de graaf-hertog genoemd, wilde er hem niet hebben, om dezelfde redenen; en daarom had hij hem den oorlog aangedaan. En naardien nu dit hertogdom een leen van het keizerrijk was, zoo beijverde zich elk der partijen door onderhandelingen, door aanzoeken, door bedreigingen, bij den keizer, Ferdinand II, de eerste om van hem te verwerven dat hij den nieuwen hertog met het hertogdom verleidde, de andere dat hij het niet deed en zelfs haar behulpzaam was om hem uit dien staat te verdrijven.

„Ik ben niet ongeneigd te gelooven," zeide graaf Attilio, „dat de zaken zich zouden kunnen schikken. Ik heb zoo eenige redenen "

„Geloof het niet, heer graaf, geloof het niet," viel hem de podesta in. „Ik ben in staat hier, in dit hoekje van het land, de zaken na te gaan, daar mijnheer de Castellaan, die een Spanjaard en in staat is alles te weten, omdat hij de zoon is

van een gunsteling van den graaf-hertog, mij wel lijden mag "

„Ik verzeker u dat ik te Milaan dagelijks personen spreek van het hoogste aanzien, en dat ik uit een zeer goed kanaal weet dat de Paus, die groot belang in den vrede stelt, voorstellen gedaan heeft...

„Dat is recht, dat is zooals 't behoort. Zijne Heiligheid doet zijn plicht. Een Paus moet altijd den vrede voorstaan tusschen de christenvorsten; maar de graaf-hertog heeft zijne eigene staatkunde, en...."

„En, en, en... Weet gij, mijn goede heer, hoe de keizer thans over de zaak denkt? Denkt gij dat er niets anders in de wereld is dan Mantua? Er is veel in te voorzien, mijn goede heer. Weet gij bij voorbeeld, om maar iets te noemen, in hoe verre de keizer op dit oogenblik vertrouwen kan op zijn prins van Valdistano of Vallistai, zooals men hem noemt, en of...."

„In de Duitsche taal," hervatte de onbedwingbare podesta, „is de naam eigenlijk Vagliensteino, zooals ik het onzen Spaanschen Castellaan dikwijls heb hooren uitspreken. Maar wees gerust dat...."

„Komt gij om ons les te geven ?" .... bromde de graaf, maar Don Rodrigo stootte hem aan met de knie, als verzocht hij hem om den podesta, om zijnentwil, te laten begaan. Hij zweeg dan, en de podestè, als een schip zoo pas van eene droogte afgeraakt, vervolgde zijn koers met volle zeilen. „Over Vagliensteino bekommer ik mij weinig; want de graaf-hertog houdt het oog op alles en overal; en indien Vagliensteino kromme sprongen begint te maken, dan zal hij hem wel tot reden weten te brengen, 't zij 't hem aansta of niet. Hij houdt het oog op alles, zeg ik u, en hij heeft lange armen, en als hij eenmaal besloten heeft, zooals hij besloten heeft, en terecht (want hij is een groot politicus), dat de hertog van Nevers zich niet zal nestelen in Mantua, dan zal de hertog van Nevers er zich niet nestelen; en mijnheer de kardinaal van Riciliu zal achter het net visschen. Ik moet er zelfs om lachen dat die goede kardinaal met een graaf-hertog, met een Olivares durft hardebollen. Ik zou voor de aardigheid over twee honderd jaren wel eens weder op de wereld willen komen, om te hooren wat de nakomelingschap van die fraaie pretentie zeggen zal. Er is wat meer toe noodig dan hem te benijden: men behoort ook een kop te hebben; en koppen, zooals de kop van den graaf-hertog, zoo is er maar één in de wereld. De graaf-hertog, mijne heeren!" vervolgde de podesta, altijd voor den wind afzeilende, en zich zelf verwonderende dat hij nog nergens stootte, „de graaf-hertog is een oude, leepe vos, het zij met allen verschuldigden eerbied gezegd, die den slimsten jager van het spoor zou helpen. Als hij ter rechterhand dreigt, kunt gij zeker zijn dat hij aan de linkerhand zal toeslaan; zoodat niemand zich ooit beroemen kan zijne plannen te doorgronden, en zelfs zij die ze ten uitvoer moeten brengen, zelfs zij die de dépêches schrijven, begrijpen er niets van. Ik kan inet eenige kennis van zaken spreken, daar die

Sluiten