is toegevoegd aan uw favorieten.

De verloofden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ti t"ad •" °"d"s.

m„"es anderen daags was Renzo er al weder vroeg bij. Zoo als hii bii de

ontwem dat WaS' bHg0n ^ met haar' °f Iiever met Agnes> het groote

t p' den avond van dezen dag stond ten uitvoer gelegd te worden

noT geK,Mu °pperde narigheden en loste ze op. Mfn voorzag tegen

elk hunneThef middelen om er zich uit te redden. Elk oogenblik begor.

of zij iets verhaalde^ Ff /0" u°TAfn Va" V°ren af aan te verhalen, evenals or zij iets verhaalden, dat reeds gebeurd was. Lucia luisterde toe • en zonder

ssri'dos ,e kOTen hetg"n2,j ■»h»"-

„Gaat gij naar het klooster, beneden, om vader Cristoforo te sDreken zooals bij u gisteren gezegd heeft?" vroeg Agnes aan Renzo. P '

vader inZdenr'-oneLX Pahssen!" antwoordde deze. „Gij weet welke kijkers die er iets LfnH P J f°U het °P miJn gezicht lezen, als in een boek, dat

de éene of aïirS:- en -Z°°, l Tj, begon te ondervragen, zou hij mij zeker op op de zakL het 00^ t2eh'n h u krijguen- °°k dien ik wel hier te b''jven, om

zooJsGh'j^ez=g7Mdde R'nZO' " Ve"r°k °m °P Iak'n he' °°e " h°°d™'

van tmnlnf"? bijird® bUre"' °m Menic° te Vragen' Menico was een knaap

en nichten de eer hT' ^ ^ ^ ha"d' en die' door middel van neven en nichten, de eer had zoo wat een neefje te zijn van onze goede Aimes 7ii

3zi,em2oonaZIne OUhderS hVeKleen' V°°r dien g6heelen dag' "orn redenenboterham h h3d' DbraCht Zij hem in haar keukin, gaf hem een

SSS d^ghim 1 uT.T" Pescarenico te gaan en te vragen naar vader Cristoforn' ■ . h,Ct j!jd TaS tCrUg ZOU Zenden met eene boodschap. „Vader den heilige noemen'. ^ °Ude ma" met dien witten baard', dien zij

de dïetLZT.helWel'\Zeid' MeniC°' "die' die altiJd zo° vriendelijk is tegen ae jongetjes, en die hun ook wel eens een printje geeft."

moet dan' ^"'C°-.Als bi-> u z,egt dat 8Ü een beetje daar bij het klooster wachten naar het meer 1 g V'eRlo?pen- Pas °p da' CS "iet met de andere jongens

vfsschen endl? - °m fSteentjes op het water te laten springen of om te zien drogen, én " met netten speelt, die aan den muur hangen te

"m3*1' ^en tocb geen kind meer."

die twee ™r?3g " verstand'g',e" breng mij het antwoord hier terug... Kijk eens,

"LSTkrz' rp'B',o"a »•»

„Geef ze me nu maar, want.. ."

en dar^zult H?"' gij ^i"0' " verspelen- Ga n" maar heen en houdt u goed,

en aan zult gij nog wel meer krijgen.

, Gedurende het laatste gedeelte van dezen langen morgen kregen Agnes en

vervulden EenTH f6206*6"' d!e haar reeds °"^teld gemoed met nieuwe vrees was dan bedelaar' ?chter niet zeer behoeftig scheen en beter gekleed

reheimzinn^ n een bfdelaar verwachten zou, maar die iets vreemds en ferw .T hh let Z1Jn.voorkome" had' ^am aan de deur eene aalmoes vragen, ontvil Jl ïï ■ arendf0°gen rondgluurde. Men gaf hem een stuk brood, dat hij g n bij zich stak met eene blijkbare onverschilligheid. Hij bleef nog staan

in derTaast t onbeschaamdheid verscheidene vragen doende, op welke Agnes' 'n der haast antwoordde, en altijd het tegendeel van hetgeen er van was. Toen