Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoelens, die zij buitendien bij deze vragen aan den dag legde, of die ze liet vermoeden, waren niet minder vreemd, 't Scheen of ze bijna lachte om die groote vrees, die Lucia voor dien edelman gehad had. Zij vroeg haar of hij dan zoo leelijk was, dat zij altijd zoo bang voor hem geweest was. 't Scheen dat zij alleen door de voorkeur, die Lucia aan Renzo gaf, begrijpen kon dat zij zooveel tegen Don Rodrigo had, en dat zij deze preutschheid anders onredelijk en dwaas zou gevonden hebben. En hierbij deed zij dan vragen, die het onnoozele meisje soms deden blozen en verstommen. Zij bemerkte echter zelve dat zij te ver gegaan was, en poogde het toen met sommige uitleggingen en herhalingen weder go«;d te maken, maar de indruk was eens gemaakt, en zij kon de onaangename bevreemding, en wij mogen wel zeggen den schrik die hare redenen in de ziel van Lucia verwekt hadden, daaruit niet weder uitwisschen. Ook bevond deze zich nauwelijks weder alleen met hare moeder of zij maakte haar deelgenoot van hare zwarigheden, die Agnes echter, als eene vrouw van ondervinding, terstond met weinige woorden oploste en haar zoo het geheele geheim openbaarde. „Verwonder u daar niet over," zeide zij, „wanneer gij de wereld zult hebben leeren kennen, zooals ik die ken, dan zult gij zien dat dit geene dingen zijn om zich over te verwonderen. De groote lieden, de een een beetje meer de ander een beetje minder, de een op deze de ander op gene manier, zijn allen een weinig van het malle hondje gebeten. Men moet ze laten begaan, vooral als men ze noodig heeft, en den schijn aannemen of men ze met aandacht aanhoorde, evenals hadden ze gelijk. Gij hebt immers wel gehoord welk een keel zij tegen mij opzette, evenals had ik de grootste dwaasheid van de wereld gezegd. Maar 't raakte mijne koude kleeren niet. Zij zijn allen zoo. En daarom, laat ons nu God maar danken dat zij het goed met u schijnt te meenen en u in hare bescherming te willen nemen. Voor 't overige, als gij uit deze zwarigheid gered wordt, lieve kind, en het valt u nog meer te beurt om met groote lieden te doen te hebben, dan zult gij er ook wel eens van moeten hooren, dat zult gij!"

Het verlangen om den vader gardiaan te verplichten, het streelend bewustzijn van iemand te kunnen beschermen, de gedachte dat die bescherming, op zulk eene vrome wijze toegestaan, een goeden dunk van haar zou geven, eene zekere geneigdheid voor Lucia en buitendien de troost die ieder ongelukkig mensch ondervindt in het weldoen van een onschuldig schepsel, in het bijstaan en helpen van verdrukten, dit alles had de signora inderdaad bewogen om zich de zaak der beide vluchtelingen met ernst aan te trekken. Ten gevolge van de door haar gegevene bevelen en van het belang dat zij toonde in haar te stellen, werden zij gehuisvest in het kwartier van de portierster, dat naast aan het klooster lag, en behandeld als personen, verbonden aan den dienst van het gesticht. Moeder en dochter verheugden zich onderling zoo schielijk zulk eene veilige en fatsoenlijke schuilplaats gevonden te hebben. Ook zou het haar zeer aangenaam geweest zijn, indien zij geheel ongemerkt en onbekend hadden kunnen blijven; maar dat was niet gemakkelijk in een klooster, en des te minder omdat er een man was die het er maar al te stellig op gezet had om van de eene ten minste der beide vluchtelingen berichten te winnen, een man, in wiens hart bij de drift en de opgewekte eerzucht zich nu nog de ergernis gevoegd had daarover, dat hij voorkomen en bedrogen was geworden. Wij willen, de vrouwen in hare schuilplaats latende, ons nu naar het kasteel van dezen persoon begeven, op bet oogenblik waarin hij den uitslag afwachtte van zijne schandelijke onderneming.

Sluiten