Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

congratulatie en erkentenis van de Regeering aldaar. Zij wisten dat daarover ter Generaliteit zijnde gedelibereerd, niet ééne Provincie had kunnen gedisponeerd worden, om de intentie van Holland daaromtrent te secondeeren." Inderdaad, die stijfhoofdigheid der andere provinciën was hier het voornaamste beletsel: hoe zou de Protector ooit vrede sluiten met degenen, die weigerden hem in zijne nieuwe waardigheid te erkennen? Maar onze ambassadeur toont zich ook hier weer een fijn diplomaat. Wij lezen nu verder bij onzen annalist: ,

„Hij heeft daarop geantwoord, gekomen te zijn bij continuatie van vorige onderhandelingen .... dat het poueoir voor de vier gezamenlijke heeren afgegeven, ook ieder van dezen in het particulier autoriseerde." Betreffend het laatst geopperd bezwaar, is het antwoord meer ontwijkend: „Nopende de erkentenis van zijne Hoogheid, dat de Gedeputeerden van de Provinciën dat punt zoodanig hadden opgenomen, dat nevens de zake ten principalen [in de Staten-Generaal] bij de Staten van de respectieve Provinciën daarover moest worden gedelibereerd gelijk dezelve daartoe bereids beschreven en bezonden waren.... Dat voorts de artikelen een hoofd en een slot moesten hebben met de behoorlijke qualificatie van Zijne Hoogheid, waarvan de intentie haar [aan de Provinciën] nog onbekend was; voorts daarbij voegende dat de Provincie van Holland, die naast bij de hand was, bereids, ten principale op deze formaliteiten tot contentement had geresolveerd; dat hij niet twijfelde of de andere Provinciën zouden hare resolutiën inbrengen, en de zaak binnenkort zou worden geredigeerd tot een formeele bezending om Zijne Hoogheid de gerequireerde eer te bewijzen." Ten slotte gaf hij zijne verwondering te kennen, dat men in zijne spoedige terugkomst eene kleinachting van het Engelsch bewind had willen zien; maar dat hij ter voorkoming van nieuwe disputen over zijne bevoegdheid, bij de Staten-Generaal nieuwe brieven van pouvoirs zou aanvragen, om zoo spoedig

Sluiten