is toegevoegd aan uw favorieten.

Oud en nieuw

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telkens niet reciproque reverentie rencontreerde, traden wij de trappen op, en leverden aan dezelve, met een compliment van inleiding onze brieven over.... Daarop resumeerden wij ons discours, met een compliment van dankzegging over deszelfs goede genegenheid in de onderhandeling over den vrede, van congratulatie in deze nieuwe digniteit, van aanbieding van alle reciproque officiën van wege Haar Hoog Mog., toewenschinge van heil en voorspoed over deszelfs persoon en regeeringe.... Daarop presenteerden wij aan Z. H. de twintig edelluiden, om de eere te mogen hebben hem de hand te kussen .... Maar Z. H. avanceerde tot naar de trappen, en reikte hun een voor een zijne hand."

Daarmede eindigt de audiëntie. Nog tweemaal worden onze ambassadeurs aan een schitterenden maaltijd genoodigd, waarbij zij zich telkens aan het hooge eind der tafel geplaatst zien. Geen wonder dan ook, dat zij „de heeren Stkicklani» en Skipton met alle beleefde expressiën bedankten voor de extraordinaris en solemneele receptie, spoedige en honorable audiëntie, en magnifyk tractement begroot tot op 1000 guldens iedere maaltijd, waarmede Z. H. ons had believen te vereeren . . . ."

Om meer dan ééne reden achtte ik dit stuk, schijnbaar zoo onbeduidend, belangrijk genoeg om het hier mede te deelen. Niet enkel toch leeren wij er de pracht kennen, die Cromwell, zeker ook uit staatkundige berekening, aan zijn hof ingevoerd had, maar ook de geheel buitengewone onderscheiding, waarmede ons gezantschap door hem wordt bejegend, moet ieders oog hebben getroften. 't Is duidelijk, dat de Protector thans prijs stelt op onze vriendschap, dat zijn herhaaldelijk uitgesproken wensch naar vrede oprecht is gemeend. En hoe weinig vertrouwbaar de luidruchtige uitingen van den volkswil in 't algemeen mogen zijn, uit de „acclamaties en benedicties" waarop onze gezanten op hun weg door de straten van Londen worden onthaald, mogen wij toch wel besluiten, dat ook het