is toegevoegd aan uw favorieten.

Het huwelijksgoederenrecht in het Duitsche Burgerlijk Wetboek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik kan tenslotte tot geen andere conclusie komen, dan dat een vaste regeling, eens voor altijd geldend, niet wenschelijk is. Bij elke vaste regeling zijn er tallooze gevallen, waarin ze tot groote onbillijkheden leiden kan, en het is onmogelijk een regeling te vinden, die in alle behoeften voorziet. Dit meende ook de Duitsche wetgever. In elk huishouden liggen de verhoudingen anders en de Duitsche wet probeert niet die alle onder één regel te brengen. Een „angemessenen Beitrag" doet ze de vrouw aan den man geven, hiermee de beslissing van elk bizonder geval aan den rechter latend. Het beste is het, wanneer man en vrouw het eens kunnen worden, maar anders zal de rechter naar omstandigheden te beslissen hebben. En hij zal dan in aanmerking nemen de inkomsten van man en vrouw, en hun levensstandaard.

Deze regeling geldt voor alle gevallen waarin de scheiding van goederen bestaat, hetzij ze is ingesteld bij huwelijksvoorwaarden, hetzij ze is ontstaan door opheffing van de Verwaltungsgenieinschaft of één der andere systemen. 1) Datzelfde heeft onze wet niet: art. 201 geldt alleen voor de algeheele scheiding, die krachtens huwelijksvoorwaarden ontstaan is (of voor de Verwaltungsgemeinschaft). Is de scheiding het gevolg der opheffing van het vroeger-bestaan-hebbende systeem, dan moet volgens art. 248 de vrouw bijdragen tot de kosten, naar evenredigheid van haar vermogen en dat van haar man. De beoordeeling hiervan zal ook van den rechter afhangen, en deze regeling zal dus tenslotte neerkomen op die van het Duitsche B. W. Een groote sprong zou het dus niet zijn, wanneer onze a. s. wetgever ditzelfde bepaalde voor alle gevallen waarin de algeheele scheiding bestond.

De Engelsche wet kent een dergelijke verplichting van de vrouw niet om den man tegemoet te komen in de kosten

l) Niet wanneer ze is ontstaan dooi' de scheiding van tafel en bed. Maar daar heeft de uitkeeiing een geheel ander karakter, is ze n I. een uitkeering tot onderhoud van den schuldige aan den niet-schuldige. Het behandelen van die uitkeering zou moeten geschieden bij de behandeling der scheiding van tafel en bed zelf, daarom spreek ik over haar niet.