Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mat. 10. b. 20.

Mat. 10. d. 33.

Mat. 13. b. 11.

Fol. 228 r°. Syr. 2. b. 12.

2.Pet. 1. b. 13. Titu. 3. a. 3.

maect, ende door zijn liefde wortet al verwonnen, ende die drijft de vrese wt, als ick wel seggen mach, want doen ick in sConincks Sadel ') gebracht worde, ende stont daer by nae een vre, eer dat die Heeren quamen, ende sach alle dinc bereyden om my te pijnigen, doen dachte ick dickmael in mijn gemoet. O Heer ten sy sake dat ghy my nv bystaet, so ist met my al verloren, ende badt hem dat hy my eenen mont soude genen, om te spreken tot zijn lof ende prijs, ende oock weder toe sluyten, wat tot lasteringe zijns heylighen Naeins ende des naesten mocht zijn, doen ic aldus sprack, ende sy my stelden om te pijnigen, doen was daer geen vrese noch achterdencken2) in my, maer strcnghe ende fel, leyden zjjt met my aen, dat den President sprack: Waerom wildy de waerheyt niet seggen? Antwoort: Omdat Christus anders niet en sprack, dan dat tot eere zijns Vaders ende zijn Godheyt aenginck, ende anders heeft hy gesweghen. Ende dat selue begheere ick oock te doen, al dat zijn eere ende gebots Leere aen gaet, begheer ick niet te verswijghen, voor t Keyser noch voor Coninc, Hertoch noch Graue. Doen was het terstont, tastet hem vry aen, een verdrencket Kalf is ghoet te waghen. Siet mijn lieue Broe. ende Sust. hoe onghenadelijck dat sy het met my aenginghen, nochtans soo was die Heere met my, ghebenedijt moet hy wesen, ick en was mijns selfs niet, maer de Heere regeerde mijnen I mont, also dat sy niet en mochten crijgen na haren wille. Siet mijn lieue vrienden // hoe getrou dat die Heere is, die op hem hopet laet hy niet beschaemt.

üaeromme schrijue ic noch eens dat ghy altijt inden Heere welghemoet zyt, ende vermaent malcander tot allen tijden, want Petrus acht het orbaerlyck ende profijtelijck te wesen, die een helpe den anderen zijn last draghen, ende dat inder liefden, want als dat een lidt ljjdet, soo lijden sy alle, ende als dat een lidt heerlijck is, soo verblijden alle de ander leden.

Ten derden so laet ick v weten, Hoe dat mijn huysurou hier by my geweest heeft, ende my v vriendelij cke groete ghebrocht hoeft, welcke my seer lief was te hooren, ende oock dat sy het beste nae begheert te comen, nae haer swaeke vermoghen, want sy bekent, dat het leuen, welcke sy dus langhe geuoert heeft, dat het quaet is, als wy dat altesamen wel bekennen inoeghen, dattet met ons in voortijden ooc niet dochte, dus staet mijn bede aen v mijn lieue Broeders, dat ghy doch een op sien op haer neemt, ende

1) Zoo alle uitgaven, reeds de eerste, die de brieven van Jan Gheerts bevat, n". 2 1 566; behalve n". 11, 1599, die «zadel" leest. Zoo doen ook de drie eerste Groote Offerboeken. Eerst dat van 1S11 en Van Braght lezen: #zael" ; wat ook met «sadel" moet zijn bedoeld.

2) Bekommering.

Sluiten