Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plaerique, ne credant, sed cogitat omnis qui credit et credendo cogitat, ct cogitando credit &c. Si non sumus idonei cogitarc aliquid quasi ex nobismetipsis, sed omnis sufficicntia nostra ex dco est,

profocto non sumus idonei cogitarc aliquid quasi ex nobismetipsis quod sine cogitatione non possumus, sed sufficientia nostra qua credere incipiamus ex deo est. Ilaec ille: Yt igitur cogitemus aliquid esse credendum (id est fide dignum) necesse est credibilia supernaturalia nobis proponi. Quomodo nanque in cor hominis sibi relictum, et non altiori lumine sublimatum, cadere potest deum esse trinum in personis, quern ratio naturalis demonstrat esse unum.

Necesse ergo est talia credibilia supernaturalia deo reuelante sanctis, tam prophetis quam apostolis ecclesiae fundamentis, tanquam credibilia ct uera diuinitus proponi, cum sano eorum et recto intellectu per quorum medium ad ecclcsiam pcruenere. // Ecclesia F2'

autcm singulis suis fidelibus, quibus neque deus, neque prophctae loquuti sunt, ueritates ipsas credibiles sub recto intellcctu proponit.

Et quidem haec pauca de credibilium apprchensionc sufficiant.

<| Quo nam modo ad assentiendum credibilius mouemur.

Caput .V.

«| Reliquum nunc est oatendere, quomodo ad supernaturalium credibilium pcrueniamus assensum, hic etenim est principalis actus Hdei, neque est in solis uiribus intellectus, nisi accesserit intellectum mouens pia uoluntas, captiuans intellectum in obsequium fidei '),

ita ut credere non modo sit opus intellectus, sed etiam sit actus uoluntatis. Tstud nobis declarat Augustinus li. de praedestinatione sanctorum cap . 6 . sic inquiens: Multi audiunt uerbum ueritatis,

sed alij credunt, aljj contradicunt. Volunt autcm isti credere, nolunt autem illi, huius diuersitatis causam subiungit, diccns: Sed cum alijs praeparetur uoluntas, alijs non praeparetur uoluntas, discernendum est utique, quid ueniat de miscricordia eius, quid de iudicio.

Quasi diceret ex misericordia dei aliquibus praeparatur uoluntas:

alijs autem ex occulto dei, sed iustissimo iudicio non praeparatur. *| Sed quomodo uoluntas a domino praeparatur ad credendum Quomodo uorespondendo inquit Augustinus quaestione secunda ad Simplicia- luntas praepanuin: Yoluntas ipsa nisi aliquid occurrerit quod delectet aut inuitet *

animuui, moueri nullo modo potest lloc autem ut occurrat, non est in hominis potestate. Et iterum: Quis potest credere, nisi aliqua uocatione: (juis habet in potestate: tali uiso attingi mentem suam: quo uoluntas eius moueatur ad fidein. (Juis autem amplectitur aliquid, quod eum non delectet, aut quis habet potestatem, ut ucl occurrat quod eum delectare possit, uel delectet cum occurrerit.

1) Vergelijk de Inleidingen, hierboven, blz. 411 vlg. en 54l2.

Sluiten