Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Schrift van Moyses, heet danckseggen, louen God, ende memorie hauden, als dit nu was geschiet dat sy in dat landt van beloften woinden, so beual God dat sy dit tot ein memorie souden houden, als Deu. 16 staet, dat God seit. Ghy sult an den auont byder Sonnen vnderganck offeren den vorbyganck, als ghj gegaen sijt wt Egypten, ghy sullet koocken ende eten jn die plaetse die de Here sal hebben wtuerkoren. Item, Deut. 15. In die tegenwordicheyt des heren sult ghy dat eten. Item alsz die Keere beval dat sy hem van den jrsten fruchten offeren soude so seyt hy. Gy sult hoochtijt houden jn dat aenschijn des Heren mit al v huyso-esin. Hier siet gy nu, dattet jaerlicks Lam deselfde naem hadde,

ende js anders niet dan dat sy jn Egypten hadden ') gegeten,

ende bracht den gelouigen deselue blyschap de sy in Egypten hadden, want hare herten ontsprongen // jn hen seluen, alsz sy [B v'] hen kenden van der gemeinschap te wesen die sulcken God hadden, die haer sulcken weldaet hadde gedaen. Sy vonden hem midden jn dat landt van beloften, dat sy van God hadden ontfangen mit so wonderlicke wercken. Sy mochten seggen: Nu eten wy de voerbyganck, wy verblyden vns jn vnsen God, om sijn weldaden die hy ons heift bewesen. Aldus lesen wij. 2. Par. 30. Dat die Conijnck Ezechias de altaren van den afgoden wtworp ende bereyde eyn groote hoichtijt des vorbygancks, ende randt doer al Israël boden, dat sy komen solden tot den hoichtijt in Jerusalem ende hebben den vorbiganck geoffert ende hoichtijt geholden seuen dagen mit groiter blyschap, louende ende prysende God. Item Josias de konijnck van Juda gaf dat volck tot haren hoochtijt lammeren ende jonge boeken ende ander beesten dertich dusent, ende dry dusent ossen. 2. Par. 35. In dese Religie en hadde God geyn behagen, alsz hy seyt door de Propheet Jeremiam, int vij. Mer hy hadde wel geuallen daeran, dattet volck hem voor een God kenden, ende dat sy jn sijn weldaden verblyden jn sijn anschijn, want God en behouft vns niet, mer tis hem eyn lust, dat hy eyn volck hadde die hy weldoen mochte, die dat bekenden doert Gelooue, als die Propheet seyt. Psal. 50. Mijn // sijn alle [Bv>] die beesten der bosschen, jst sake dat jek honger hebbe ick en salt v niet seggen. Offert god eyn offerande des lofs. Item als God spreickt, Die offerande des lofs ende prijs sal my eeren, Wat mach ein arm mensch God geuen, mer god wil bekent sijn dat hijt al geeft. Hierom wast den vromen eyn grote begeerte geweist, dat sy jn die gemeinschap mochten komen jn der hoichtijt, dat sy vnder die Gemeynte. Gods haren God mochten louen ende prysen. Alsz

1) In 't origineel staat hier eene komma.

Sluiten