Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit is lieue Dorothea, die menschen geschiet in voerleden tijden: maer in een Figuere, als Paulus leert ons tot een vermaninghe, op welcken dat eynde des werldts ghecomen is '), op dat wy siende, hoe dat Godt met de Sondaren des verleden tijts ghehandelt heft, ons van sulcdanijghe sonden soude bewaeren, op dat wy in die selfde straffinghe niet vallen. Wilt ghy noch claerder teecken hebben van Goodts toorn teghen die sonden. Merckt an Christum Iesum, die Soene Godts onse lieer, wat hy ghedaen ende geleden heft: Hy was die Soene Gods, een schijnsel van Godts Heerlicheyt, ende een gherechte Beelde van sijn wesen, summa met Godt van een wesen, van een glorij, ende maiesteyt, hy is op dese eerde in groote armoet ghebooren, hy heft veel honghers, dorsts, moetheyts, wederspraecks gheleden, hy is gheuanghen, ghegeesselt, bespot, ghecroont, ghecruyst, ghedoodt bitterlicken, ende schandelicken: maer waerom heft hy dit // altemael gheleden ? Certeyn niewers anders om, dan, om dat hy soude versoenen, ende neder legghen die toorn des Yaders, teghen ons sondijge menschen: als by Esaias staet gheschreuen: Om die sonde van mijn volck heb ick hem geslaghen. Ende daer na: Die straffinge van onse vreede, dat is, doer welcken wy met den Yaeder versoent sijn, ende tot vrede ghecomen, is ouer hem, te weten, Christum. Merct Dorothea met der herten aen, een wonderlicke toorn Godts teghen die sonde, Mach Naum niet wel met recht segghen: Die Heer is een wraker, ende een toornich man: Die Heer is wraecker teghen sijn vyanden, wie kan voor sijn toorn staenp ende wie kan voer sijn gramschap blijuenp sijn toorn bernt ghelijck een vuyr, ende die Steenrotsen springhen in stucken voer hem.

Als dan nv een Mensch hoort2), ende siet, dat Godt alsoe vergramt is op den sonde, ende die Sondaren alsoe straffen wil, met een eewich duyrende maledictij des helschen brants, ghelijck hy niet alleen verclaert in sijn Schriftueren: maer oock bewesen heft, met clare exempelen, ende die mensch beuint voort, dat hi met // sonden belaeden is, ende dat die selfde Godts toorn, alsoe nv ouer sijn hoeft hangt: waert by alsoe dat3) hy nv sterf, dat hy met ] ghebonden handen, ende voeten soude gheworpen worden, in dat eewijghe, ende onwtbluslick vuyr des Hels, daer is schreyen der ooghen, ende knarsen der tanden, en sal die hylligen Geest, doer j

1. Cor. 10. De straffinge der sonden in dat oude Testament is ons tot exempel

Psalm . 2. Hebreo . 1.

Christus doot verclaert ons Gods toorne teghen de sonden. Fol. Ixir.

Esaie. 53.

Naum 1.

Fol. Ixi". Math . 25.

Hath. 22.

1) I Kor. X : 11 b, naar de Vulgata: in quos fines saeculorum devenerunt.

2) De zinsbouw is eenigszins gerekt. Op het „Als dan nv een Mensch hoort" en het „ende die mensch beuint voort" volgt na een langen tusschenzin eerst de vraag: „en sal die hylligen Geest, .... niel alsoe beroeren", enz.

3) „Waert by alsoe dat" wil zeggen : voor het geval dat.

Sluiten