Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Exempel der peerdeu

Castijnghe leert Godt vreesen.

Esaie 26.

Fol. C. xxxvi'. Voerspoet leert Godt vergeten.

Deuteron .31. Esaie 1.

Dauid 1. Rog . 16.

2.Reg. 11. 2 . Reg . 12. 2 . Reg . 16.

Fol. C. xxxvijr. Psalm . 119 Pjalm. 129

van haer Meyster, tot sijn wille ghehouden: maer ist saecke dat se een weynich daghen in ledicheyt, coemen, ende in een schoone weyde wel ghemest worden: Certeyn soe worden se weder haestich alsoe wilt, ende verwoest *): datmense gheensins connen 2) vanghen, ende betemmen, sy willen haer meyster nv geensins op hem ontfangen, dien si te voeren wel gehoorsaem waren

Alsoe gaet het mede, met den mensch: Soe langhe, als hy van Godt vernedert wort, ende beladen met verscheyden tribulacij, druck, lijden, so is hy Godt wel toeghedaen: hy heft Godt lief: hy vreest Godt: hy bidt Godt aen: hy voecht hem nae Godts Gheboden ghehoorsamelieken. Esaias seyt: O Heer sy hebben v geuisiteert in haer benautheyden, doer v castijnghe onderwesen sijnde, leeren sy met een droeuighe stemme tot v roepen:

Mer als Godt den mensch verheeft3), dat hy hem gheeft ghesontheydt van lichaem, rijckdoemen des eerts, eer, ende macht des werldts, vroelicheyt van her-//ten, liefte der menschen voerspoet: summa alle vleyselicke wellust, ende werldtse salicheydt: Certeyn die mensch wordt daer doer haestelicken alsoe wildt, ende woest, dat hy Godt gheheelicken vergeet: hy denct niet eens, om Godt lief te hebben, Godt te vreesen, ende Goodts gheboden ghehoorsaem te sijn: ende het gaet met hem, als Godt, doer Moysen claecht, ouer die Israheliten: namelick: dat sy vet, ende dick ghemest sijnde, God verlieten, die haer gemaect hadde, ende cleyn achten den steen sijns salicheyts 4), ende doer Esaiam: lek heb Kijnderen op geuoedt ende verheuen ende si hebben my versmaet: De Osse bekent sijn Meyster: Die Esel, bekendt den stal sijns Heers: maer Israhel bekent my niet: ende mijn volc, luystert na my niet: "Wilt ghy hier af, exempelen hebben? Dauid, als hy was van Godt verheuen, van die schapen, tot een Coeninck ouer Israhel, ende was op gheuoert tot groote rijekdoem, eer, macht, wellust des eerts: soe is hy van Godt menedelicken5) afgheweken, hem selfs besmettende met ouerspul, ende doodtslach: maer als hem Godt weder vernedert heft, tot die wtterste verlate-//nisse, ende ballinschap: soe heft hy Godt weder ghesocht, segghende: Als ick in tribulacij was, so hebbe ick tot den Heer geroepen. Item: O Heer wt dieper noot heb ick tot v gheroepen: iae hy verblijdt hem, in dese castijnghe Godts: als doer welcken hy (soe Esaias leert) tot verstant comt, ende Godts vreese, seggende: Tis guet, o Heer, dat ghy my dus vernedert

1) Verwoest, d.i. woest.

2) Het meervoud achter „men".

3) „Verheeft" is hetzelfde woord als het hedendaagsche „verheft".

4) De schrijver schijnt het oog te hebben op Deuteron. XXXI: 20.

5) Menedelicken, d. i. op meineedige wijze.

Sluiten