is toegevoegd aan uw favorieten.

Lief en leed in dienst der christelijke barmhartigheid, 1882-1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een feesttoon, zelfs niet weinige lijderessen en lijders aan vallende ziekte slaan dien met ons aan, zij, die dankbaar erkennen, in onze Stichtingen niet alleen eene veilige schuilplaats

SERRE VAN DE DIRECTEURSWONING te hebben gevonden, maar ook de zegeningen eener Christelijke leiding te hebben genoten. Onze verpleging stelde ons zware eischen. Die eischen zijn er in den loop der jaren niet minder op geworden. Eene Christelijke verpleging, zij is heel wat meer dan kranken opnemen en voeden; meer dan onze kranken op de been houden of op de been helpen; meer dan ze nauwkeurig gadeslaan en passende geneesmiddelen voorschrijven en toedienen. Zedelijke opvoeding, geestelijke leiding is niet uitgesloten, is zelfs de hoofdzaak, en wat dat met het oog op epileptischen wil zeggen, dat weet elk, die zich tot zulk eene taak dagelijks zoovelen ziet toevertrouwd, zoovelen op wier gemoedstoestand en zieleleven deze krankheid den noodlottigsten invloed oefende.

Daar is in 25 jaren veel strijds gestreden en veel gebeds ge-