is toegevoegd aan uw favorieten.

Lief en leed in dienst der christelijke barmhartigheid, 1882-1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat door de Vereeniging zou worden ondernomen. Maar ook geen naam van een bepaald kerkgenootschap werd genoemd, omdat men den arbeid der liefde als taak der gemeente van Christus wilde beschouwen, om daarmee allen te dienen, zonder te vragen naar kerkelijke kleur of godsdienstige richting.

Als allen, die aan dit werk zouden deelnemen, maar iets te zien wilden geven van de alles overtreffende macht der liefde van Christus, en allen, die zouden worden verpleegd, van die liefde maar een indruk ontvangen en de vrucht er van genieten zouden, dan werd de bedoeling der oprichters bereikt. Art. i der Statuten (goedgekeurd bij Z. M. besluit van i6Mei 1882) zegt dan ook zonder meer: »de Vereeniging plaatst zich onherroepelijk op den bodem der Heilige Schrift. Zij stelt zich ten doel het verplegen van lijdenden aan vallende ziekte zonder onderscheid van gezindte«.

Jonkvrouwe A. J. M. Teding van Berkhout, Dr. E. Barger, de heerj. Bierens de Haan, Mr. T. L. L. Prins, Dr. L. Heldring, Jkhr. P. N. Quarles van Ufford en de heer T. M. Looman vormden het eerste Bestuur.

Dr. S. Posthuma, geneesheer te Haarlem, verklaarde zich van den aanvang af bereid, geregeld de kranken te bezoeken en te behandelen naar eisch van hun toestand. Dit hield hij geheel belangloos vol, ook toen het aantal patienten grooter werd dan men ooit had verwacht, tot zijn dood, i6Dec. 1895.

Allerlei voorbereidende werkzaamheden namen nog al heel wat tijd in beslag, zoodat men eerst 1 Mei 1882 met het eigenlijke werk kon beginnen

Een huisje in de Parklaan te Haarlem, zeer terecht »Z oar« d. w. z. »nietig« genaamd, werd tot opname van eenige vrouwelijke patienten geopend.

Wat was dat een klein begin!

Het geheele huis bestond beneden uit één groote en één kleine kamer met keuken, terwijl boven slechts een paar kleine slaapkamertjes waren. De tuin bestond uit eenige vierkante meters grond tusschen muren en hooge heiningen, al te rijk beschaduwd door één kastanjeboom.