is toegevoegd aan uw favorieten.

Lief en leed in dienst der christelijke barmhartigheid, 1882-1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI.

De zegen der verpleging van toevallijders, lichamelijk en geestelijk.

De Christelijke Vereeniging voor de verpleging van lijders aan vallende ziekte te Haarlem heeft zich van af hare oprichting op het standpunt gesteld, dat de kranken, die aan hare zorg werden toevertrouwd, niet alleen lichamelijke zieken zijn. maar ook menschen met een onsterfelijke ziel. En zoo heeft zij zich zoowel voor het kranke lichaam als voor de ziel verantwoordelijk gevoeld. In deze bijdrage nu wil ik een en ander mededeelen van de zorg voor beiden, en tot recht begrip hiervan vertel ik eerst iets over de epilepsie als ziekte.

De naam epilepsie, die afgeleid is van een Grieksch woord, dat ,.gegrepen zijn beteekent, is afkomstig van den beroemden arts uit de oudheid hippocrates, die tusschen 460 en 377 vóór Christus in Griekenland heeft geleefd. Toen was de ziekte dus reeds bekend, en er werd in dien tijd een bijgeloovige vrees voor gekoesterd. De Romeinen noemden de ziekte morbus sacer (heilige ziekte) of morbus divinus (goddelijke ziekte) of ook wel morbus comitialis, omdat de comitiën (de volksvergaderingen) terstond werden ontbonden, als iemand der vergaderden een epileptisch toeval kreeg.

In onzen tijd is de epilepsie het meest bekend onder den naam van vallende ziekte, mede omdat het plotseling neervallen van den patiënt, als hij een aanval zijner kwaal krijgt, een sterken indruk op de omstanders maakt.

Ofschoon er in de epilepsie nog heel wat onbekends is, heeft de ziekte voor ons het mystiek-geheimzinnige, Hat er voor de ouden in was, verloren We weten nu, dat het een