is toegevoegd aan uw favorieten.

Lief en leed in dienst der christelijke barmhartigheid, 1882-1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebeden. Er is een heerlijk bewustzijn van gemeenschap gekweekt ; er is geleerd, dat de een den ander, dat allen allen een zegen behooren te zijn; het persoonlijk en vooral het gemeenschappelijk gebed kwam in eere en werkte zooveel goeds uit. Iets van den Heiligen Geest was er, en Zijne heerlijke, machtige werking werd bij tijden zoo duidelijk ervaren. Het gezellig samenleven ging er op vooruit. De blik, waarmee men het werk beschouwde, het hart, waarmee men den arbeid en zijne resultaten beoordeelde, werden zoo anders. Men leerde zich ook om elkander meer verblijden, gelijk er ook meer met en om elkaar geleden en voor elkaar gebeden werd. Ook werden ouderen allengs niet alleen wat ouder, maar ook wat wijzer, en leerden zij den invloed kennen van het woord, en aan geen enkele ontging de invloed van vele goede lessen en wijze raadgevingen van den Directeur. En het werd het meest vleiend getuigenis, dat een broeder gegeven kon worden, wanneer erkend werd, dat hij in eenig opzicht op

den Directeur geleek.

In .894 vormden de broeders een Reciteervereeniging, omdat allengs begrepen werd, dat zij daardoor ook aan elkanders vorming konden meearbeiden, gelijk dan ook trouw geschiedt. En wie zal ontkennen, dat aan dit alles te zamen te danken is. dat heel de geest in de Inrichting veranderde en het werk meer op dat der echt christelijke barmhartigheid gelijken ging!

Niet alle broeders echter, aan wier opleiding werd gearbeid, gelukten. Sommigen trokken zich al te spoedig terug en anderen weer wachtten te lang met heengaan. Hier ontbrak de aanleg om te leeren en daar het geduld om te wachten. Zoo nu en dan baande een enkele zichzelf een weg en ging heen; zeer zelden moest er een bepaald worden ontslagen. Aan de zegenrijke macht van het goede voorbeeld werd etgeloofd, maar daarom werd ook het kwade voorbeeld gevreesd en zoo mogelijk verwijderd. En de broeders zelf, hoe zij ook God hebben gedankt voor den zegen in de vaste, wijze hand, waarmee zij werden geleid, daarmee waren hunne wenschen, vooral voor zoover die hun persoonlijke belangen golden, nog