is toegevoegd aan uw favorieten.

De hygiëne in het schoolleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op ouderen leeftijd is dit echter niet meer mogelijk en blijven die krommingen ook in liggende houding bestaan, althans voor een groot deel. Die verschillende krommingen of bochten zijn dan, wat men noemt habitueel geworden, de banden, die de verschillende wervels bij elkaar houden, zijn dan op sommige plaatsen gerekt en op andere plaatsen verkort; de beenderen, de wervellichamen zijn dan tevens langzamei'hand in die richting gegroeid.

Neemt een individu voortdurend éénzelfde houding aan, dan ziet men dat de wervelkolom langzamerhand die houding blijvend aanneemt, in die richting vastgroeit. Bij menschen bijv. die dagelijks met zware zakken op den rug loopen, neemt de wervelkolom een blijvend verkromden stand aan, een toestand waarvan men zich dagelijks overtuigen kan. En waar het nu mogelijk gebleken is dat de wervelkolom van een volwassen mensch, een wervelkolom dus die niet meer gi'oeit, langzamerhand een foutieve verkromming kan aannemen door een voortdurend eenzijdige druk, hoeveel te grooter moet dan niet het gevaar zijn voor verkromming bij kinderen, bij individuen dus die nog groeien en waar de wervellichamen nog niet geheel verbeend zijn en daarom zoo gemakkelijk door hun weekheid in allerlei nadeelige bochten kunnen gewrongen worden.

Het spreekt van zelf dat de abnormale verkrommingen, die de ruggegraat ondergaan kan, niet altijd van dezelfde soort zullen zijn. Den eenen keer zal bijv. de rug naar rechts verkromd zijn, een anderen keer weer naar links, nu eens is de ruggegraat te sterk verkromd naar voren, dan weer te sterk verkromd naar achteren. Al naar gelang nu van de richting waarin de wervelkolom abnormaal verbogen is, onderscheiden wij:

le. de ronde rug,

2e. de holle rug,