is toegevoegd aan uw favorieten.

De hygiëne in het schoolleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verschil aanbiedt met de spraakgebreken die wij beschreven hebben. Een stotteraar kan alles uitspreken, maar, hij kan het niet altijd. Hij kan normale spraakorganen hebben en in het bezit zijn van een goed gehoor, en toch kan hij zelfs met den besten wil niet vloeiend spreken.

Onder stotteren verstaat men gewoonlijk de spraakstoornis, die zich voordoet als een o ogen b li k kei ijk e spraakbelemmering, meestal bij het begin, maar soms ook in het verloop van de rede.

Volgens Gutzmann, die zich zéér verdienstelijk heeft gemaakt op het gebied van de hygiëne van de spraak, zou het stotteren bij kinderen in den regel niet bestaan, maar zich daarentegen gedurende den schooltijd tot een schrikbarende hoogte ontwikkelen.

Volgens E uien berg daarentegen zou het stotteren aangeboren zijn.

Begint het stotteren zich te openbaren, dan moet dade1 ijk met kracht en op doelmatige wijze ingegrejien worden. Verzuimt men dit bijtijds te doen, dan wordt het stotteren erger en de kinderen worden hierdoor psychisch gedrukt. Hoe spoediger het stotteren goed behandeld wordt, des te gemakkelijker is het te bedwingen en des te zekerder is het goede resultaat.

Bij denzelfden lijder kan het stotteren soms zeer afwisselend zijn ; het eene oogenblik is het stotteren zéér weinig en het andere oogenblik zéér sterk uitgedrukt. In dergelijke gevallen geve men niet de schuld aan onwil van het kind, maar moet men bedenken, dat evenals bij een volwassene de stemming zéér afwisselt door vele invloeden, als bijv. zonneschijn, regen, opgewekte of gedepi-imeerde omgeving enz., dit ook bij het kind het geval is en deze afwisselende stemming zich bij den lijder openbaart in meer of minder stotteren.