is toegevoegd aan uw favorieten.

De hygiëne in het schoolleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo mogelijk late men onderzoek, verband, en vooral het vervoer aan geneeskundigen over. Is men echter genoodzaakt zelf de leiding op zich te nemen, dan handele men als volgt:

Vermoedt men een gebroken of ontwrichten arm dan hange men dezen voorzichtig in een driekanten doek, waarvan de top onder den verwonden arm wordt doorgehaald, terwijl de twee andere uiteinden om den hals worden toegeknoopt. Men houde daarbij den arm niet alleen vast aan de hand, aan het deel dat onder de vermoedelijke breukplaats ligt, maar aan het onderste en aan het bovenste stuk te samen, en stelle zich daarbij voor, dat de gebroken uiteinden zoo min mogelijk tegen elkander mogen geschoven worden.

Is het been, dijbeen of scheenbeen gebroken, dan schuive men een stevig vel bordpapier of kleine landkaart op karton, onder het gebroken been door, zoodat enkel- en kniegewricht en zoo noodig ook het heupgewricht zich op het bordpapier bevinden en schuive dit bordpapier zoo hoog mogelijk op zoodat men het been „en masse" kan bewegen.

Een goed aangelegde spalk van hout of metaal enz. zou het beste zijn, maar men vergete niet, dat wat in handen van geoefenden uitstekend kan zijn, bij ongeoefenden een gevaarlijk middel kan worden!

Bij elk ingrijpen en vooral bij het vervoer, houde men steeds voor oogen. dat bij ondoelmatig handelen, een van de beenuiteinden door de huid kan booren enz., in één woord, dat een eenvoudige beenbreuk in een samengestelde kan veranderd worden.

#

Als een leerling bewusteloos is geworden, bijv. door inademing van vergiftige gassen als kooloxydegas, zwavel-