is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tillaux deelde een geval mede. waarin een gek zich een ijzeren staaf van 16 c l. lengte in den thorax stak, hiermede den voorrand der linker long doorboorde, evenals de achterwanden der beide ventrikels, en hem nog een eind in de rechter thoraxholte doorstak. Een jaar later stierf de man bij een nieuwe poging tot suicidium.

VII. HOE LANG VOOR ZIJN DOOD HEEFT HET SLACHTOFFER NOG AAN SOMMIGE BEHOEFTEN KUNNEN VOLDOEN?

De rechter vraagt soms in verband met hetgeen de rechterlijke instructie geleerd heeft, hoe lang het geleden is, dat het slachtoffer voor zijn dood gegeten heeft: of hij kort te voren defaecatie heeft gehad enz.; juist allerlei dingen voor wier beantwoording het zoo noodzakelijk is, een complete sectie te Verrichten, omdat anders hierop niet te antwoorden is.

(.onclusirn te trekken uit den inhoud van de maag is zeer moeilijk en loch kan het een punt van veel gewicht zijn, omdat het onder sommige omstandigheden mogelijk is hieruit ten naaste bij te bepalen, hoe laat het slachto i' gestorven is, wanneer men weet. hoe laat en wat het voor de laatste maal gegeten heeft, üp deze wijze vult de inwendige schouwing de uitwendige aan om het tijdstip van den dood zoo nauwkeurig mogelijk vast te stellen.

Toch is het een zeer lastige kwestie, daar niet iedereen even snel het opgenomen voedsel verteert, men den verteringstijd voor een bepaald voedsel

elken noru,alen persoon zelfs niet juist kent en vermoedelijk de digestie den eersten tijd na den dood nog doorgaat.

Wanneer de maag nog geheel onverteerd voedsel bevat, kan men zeggen, dat de persoon kort na den laatsten maaltijd gedood moet zijn; is het voedsel' (algezien van rijst; gedeeltelijk veranderd, dan zijn er enkele uren en is de maag ledig, dan zijn er meerdere uren verloopen tussclien den laatsten maaltijd en den dood, vooropgesteld dat geen rijst genoten werd.

Terwijl onder gewone omstandigheden een Europeesch maal in 3—4 uren volkomen door de maag verteerd wordt, is dit niet het geval met een Inlandsch maal in hoofdzaak bestaande uit veel rijst. Van uit Voor-Indië bestaan hierover de volgende gegevens ('), afkomstig van proeven opzettelijk genomen op Hindoes en Mohamedanen : na 7«/, uur bevatte de maag nog altijd wat onverteerde rijst (heele en gebroken korrels te midden van een zachte, pulpeuse

massa), terwijl na 3-4 uur zo., goed als niets van de rijst door het maagsap was aangetast. 1

Een nauwkeurige^ beschrijving van den inhoud van de maag is derhalve noodig; soms wil de rechter ook weten, wat of de persoon het laatste gegeten lieert Niet alleen ons oog doch ook ons reukorgaan moet daarbij dienst doen, evenals men dit de kost moet geven bij longen, lever en hersenen.

Wat de defaecatie betreft, moet men bedenken, dat een leeg rectum niets

(') Lyon, Medical Jurisprudunce for India, 1904.