is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertoonde, of wanneer hij bemerkt had, dat eenige spijs of drank vreemd smaakte of rook, harde korreltjes bevatte, enz. en dit aan de omgeving of aan ons spontaan heeft medegedeeld (1>.

Nog meer waarde heeft het, wanneer tegelijkertijd meer personen, die samen aten en dronken (slamatan!) onder ongeveer dezelfde verschijnselen ziek werden en eenige van hen bezweken. Wordt onder dergelijke omstandigheden slechts één der disch- of feestgenooten ziek, dan is er echter al heel weinig reden om aan intoxicatie te denken.

Hierbij is nog op te merken, dat de symptomen bij verschillende personen, die na een gezamenlijk genoten maal ziek worden, soms om begrijpelijke redenen nog al uiteen kunnen loopen. Zoo verhaalt Bonnet (geciteerd naar Taylor) een geval, waarin meerdere menschen een spijs nuttigden, in welke arsenik gedaan was. Zij, die weinig gegeten hadden en niet braakten, stierven spoedig, terwijl de anderen, die er meer van gebruikt hadden en daardoor braakten, genazen; toch zal zoo iets slechts bij uitzondering voorkomen.

Door na te gaan wat ieder at en dronk, zal men in een dergelijk geval een aanwijzing kunnen krijgen in welk gerecht of in welken drank vermoedelijk de oorzaak van hun ziek worden gezocht moet worden; daarbij moet men eraan denken, dat b. v. van sommige garnalen alleen de kop en bij visschen (ikan boental) alleen de lever giftig zijn.

Dat men daarbij echter zijn gezond verstand moet laten werken, is duidelijk en wordt goed geïllustreerd door het volgende geval, ontleend aan Morgagni en geciteerd naar Christison.

Twee heeren, waaronder een geestelijke, en twee dames hadden samen gereisd en gespijsd. Na het avondmaal, terwijl hij rustig buiten zat, kreeg de geestelijke in eens pijn in den buik en spoedig daarna braakte hij en kreeg hij diarrhee. Een van de beide dames vertoonde dezelfde verschijnselen, doch in lichteren graad; de andere heer was nog lichter ziek en de tweede dame bleef gezond.

Morgagni kwam te weten, dat de laatste de eenige was, die geen soep had gegeten; de geestelijke had er echter minder van genomen dan de beide andere zieken en was toch het ziekst.

(') P is voor Indië geen belangrijk vergif, omdat de ouderwetsche lucifers met roode koppen (gelen phosphorus) zoo goed als niet gebruikt worden. Toch willen wjj er de aandacht op vestigen, dat spijzen, enz. niet alleen in het donker kunnen lichten, doordat zij P bevatten, doch ook door de aanwezigheid van photogene mikroben (zeevisch!), van lichtgevende paddestoelen, van lichtgevende organen van een lichtgevend dier (waartoe zij zelfs in gedroogden staat nog bij bevochtiging in staat zijn, vooral bü schudden of omroeren) of van zulk een lichtgevend dier zelf. Ook kan er een dier overheen gekropen zijn en een lichtend spoor achtergelaten hebben, zooals sommige duizendpooten doen.

Dat de adem van een persoon licht, beicijst echter, dat P langs zijn longen geëlimineerd wordt; ook het lichten van ructus is bewijzend.