is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleinere uitgestrektheid leikleurig en voorzien van talrijke oppervlakkige ulcera (door bestaan hebbende koprostase) aan.

Pseudomembraneuse ontsteking van het darmslijmvlies komt, in tegenstelling met hetgeen in de maag gezien wordt, veelvuldig voor en geeft, voor zoover het slijmvlies niet met het gestolde, serofibrineuse exsudaat bedekt is, aanleiding tot een gewoonlijk zeer intensieve roodheid van de mucosa, terwijl «le vochtige zwelling ervan voornamelijk tot de tela submucosa beperkt is.

Pseudomembraneuse darmslij mvliesontsteking komt voor bij de bacteriëele dysenterie, bij koprostase, septichaemie, uraemie en Hg-intoxikatie en is bij deze processen voornamelijk in den dikken darm gelocaliseerd; verder wordt zij soms bij cholera en voedselintoxikaties gezien en zetelt dan vooral in den dunnen darm.

Zij kan dus door zeer verschillende oorzaken ontstaan en een verschillende localisatie hebben (in den dunnen, of in den dikken darm, of in beide), zonder dat oorzaak en localisatie op regelmatige wijze samenhangen. Zij is uit den aard der zaak altijd gemakkelijk als zoodanig te herkennen door de aanwezigheid van het gestolde exsudaat.

Alle drie vormen van pseudomembraneuse ontsteking komen in den darm voor, doch tegelijkertijd zoo goed als alleen bij spontane ziekten (mikrobiaire of bacteriëele dysenterie!); door schrapen met het mes en het maken van insnijdingen zijn zij van elkaar te onderscheiden. Door den diphtherischen vorm ontstaan ulcera, welke zeer uitgebreid kunnen zijn.

Het gestolde exsudaat kan verschillend van kleur zijn: grijswit, geelwit en groen; het laatste door imbibitie met galkleurstofï'en. Door zijn kleur steekt het scherp tegen het roode slijmvlies af; dit is rood door hyperaemie en door het voorkomen van, bijna nooit afwezige, bloeduitstortingen in het slijmvlies (haernorrhagische serofibrineuse ontsteking).

Pseudomembraneuse ontsteking komt soms, doch dan in geringen graad en beperkt tot de toppen der plooien, voor bij den eenvoudigen acuten darmkatarrh'; zelden ontstaan hierbij echter uitgebreide defecten. Zijn deze aanwezig dan heeft men in de eerste plaats aan andere oorzaken te denken (dysenterie; Hg-intoxikatie).

Uit de localisatie van een pseudomembraneuse ontsteking van het darmslijmvlies is, zonder meer, niet de aetiologie te herkennen.

Over de phlegmoneuse ontsteking (enteritis submucosa purulenta> behoeft niet veel gezegd te worden, daar zij gemakkelijk te herkennen is en niet met andere toestanden verwisseld kan worden.

Deze vorm komt, evenals in de maag, hier zelden primair voor en berust dan bijna altijd op een mikrobiair proces (anthrax); secundair echter wordt hij nogal eens waargenomen uitgaande van ulcera, hoe dan ook ontstaan. Natuurlijk zal dit nog het meeste voorkomen bij amoeben-dysenterie, doordat de entamoeba histolytica eerst in de tela submucosa zijn ernstige, deletaire werking ontvouwt; doch ook van alle andere vormen van ulcera kan hij uitgaan.