is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beperkt tot den dikken darm, doch zoowel bij de bacterif-ele dysenterie als bij Hg-intoxikatie, om ons tot de twee het moeilijkst van elkaar te onderscheiden aandoeningen te beperken, kan het ontstekingsproces zich een eind ver boven de valvula coli in den dunnen darm uitstrekken. In het bovenste gedeelte van den dunnen darm behoeft bij Hg-intoxikatie ontsteking niet aangetroffen te worden, daar zij aldaar slechts bij gebruik van het vergif in bepaalde concentratie, door locale inwerking, ontstaan kan.

Bij het bestaan van colitis pleit het ontbreken van afwijkingen in cle liooger gelegen deelen van den voedingsweg (mond, keel, enz.) voor een spontane ziekte en tegen intoxïkatie.

In principe treedt de haemotogene ontsteking van het slijmvlies (bij eliminatie van een irriteerend vergif) op over de geheele uitgestrektheid van het slijmvlies, terwijl dit bij enterogene oorsprong niet het geval is, waar het proces begint op de toppen der plooien en bovendien in de flexuren, het caecum en het rectum het hevigst, ja hier vaak toe bepaald, is. Aanvankelijk zal men derhalve wel deze processen van elkaar kunnen onderscheiden, doch al heel spoedig wordt bij intoxikatie de ontsteking ook het hevigst op die plaatsen, waar de darmwand mechanisch door den inhoud lijdt, of er lang mede in aanraking is, d. z. de reeds genoemde plaatsen, waar de spontane processen gelocaliseerd, althans het sterkst zijn (bl. 141).

In het algemeen is het derhalve onmogelijk om op grond van de dikke darmveranderingen alléén spontane afwijkingen en die, veroorzaakt door intoxikatie, van elkaar te onderscheiden.

Den doorslag geeft dan aan de lijktafel het al of niet aanwezig zijn van afwijkingen in het begin van den voedingsweg en in de andere eliminatieorganen, speciaal de nieren (Hg-intoxikatie!)

Afzonderlijk willen wjj nog even de aandacht vestigen op de in den laatsten tijd van uit Deli door Kuenen, Baehmann en v. Loghem naar voren gebrachte colitis hacmorrhagica kachecticorum of stuwingsdysenterie, welke als zoodanig gemakkelijk te herkennen is, doch wier Deutung lastig kan zijn. v. Lochem zag een geval, dat plotseling begonnen was met herhaalde ontlasting van bloed en slijm, tien uur vóór den, onverwachts door ruptuur der aorta ingetreden, dood.

Voor den gerechtelijk-geneeskundige doet het er niet toe of men het primaire in een zwakke hartswerking of in infectie wil zoeken (bact. dysenteriae, bact. pseudodysenteriae, bact. paratyphi), doch h\j heeft er zich voor te hoeden deze haemorrhagische colitis aan te zien voor een teeken van intoxikatie en dat zal niet licht gebeuren wanneer hü let op hetgeen de lijkopening verder aan het licht brengt.

B. STUWING SROODHEID.

Bij STUWING (levercirrhose; hartlijden) ontstaan in het slijmvlies van den darm roode vlekken met zichtbaar vaatnet, welke bij rekking van den darm vaak onderbrekingen vertoonen op plaatsen, waar de darmlussen tegen elkaar drukten. Mucosa en submucosa zijn vochtig gezwollen, soms zelfs in zeer sterken graad, en zijn de zetel van bloedingen; door de ophooping van