is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3 dagen liersteld was, traden den 4den dag krampen, gevoeligheid en zwakte in de voeten, de beenen en de armen op; geleidelijk ging de parese in paralyse over, zoodat ten slotte alle extremiteiten verlamd waren. Tegelijkertijd begon de hnid te schilferen, doch verder werden geen afwijkingen waargenomen. Langzamerhand konden de handen weer bewogen worden, toen de armen en later de beenen. Z\j moest echter 11 maanden in het ziekenhuis verpleegd worden, alvorens zjj geheel hersteld ontslagen kon worden (').

Murray deelde het volgende geval uit 18-21 mede:

Vier personen werden tegelijkertijd, een uur na het gezamenlijke ontbijt, ziek met a e verschijnselen van As-intoxikatie. Bovendien echter vertoonden zij allen spierzwakte, welke bij twee zelfs tot een volkomen verlamming werd. Eén van deze had den linker arm verlamd en 6 maanden later had lijj een buigingscontractuur in het elleboogsgewncht. De anderen leden lang aan algemeene zwakte met gevoelloosheid en pijnen in de beenen (').

Een meisje van 16 jaar kreeg in de derde week na een acute arsenik-intoxikatie paresen, acute rheumatische gewrichtspijnen en een doof gevoel in de toonen en vingers. Na 2'/, maand traden atrophie en volledige paralyse van de spieren van de ledematen op, welke na 8 maanden weer verdwenen [ïhiersch, 1896, (*)].

Tacklam (1898) zag een geval, waarin reeds 5 dagen na het innemen van het vergif paresen optraden, welke zich proximaal uitbreidden en na 5 weken haar akmes bereikt hadden. Aan de onderste extremiteiten waren de strekkers en wel voornamelijk de m.m. peronaeï liet sterkst verlamd; ook aan de bovenste extremiteiten waren de extensoren sterker dan de floxoren aangetast, Tegelijkertijd bestond een contractuur in gebogen stand. Eenige spieren atrophieerden en vertoondenontaardingsreactie. De patellaire

reflexen waren afwezig. Er bestonden verder ataxie, stoornissen in de sensibiliteit en tachycardie (s).

De volgende twee buitengewone en interessante gevallen van arsenik-paralyse zijn ontleend aan de dissertatie van G. Brouardel (4).

Mevrouw M., 29 jaar, Amerikaansche van geboorte, is op haar 14de jaar gehuwd; zij had een abortus van 8 maanden en heeft 3 gezonde kinderen.

2, Augustus 1891, 's avonds om 6 uur, nam zjj uit verdriet 2 eetlepels van een poeder, dat grootendeels uit As.,Q, bestond. Om 9 uur begon zij te braken; zij braakte overvloedig en eenige malen was liet braaksel bloederig. Tegelijkertijd trad diarrhee, met bloedige ontlasting op, welke 2—4 dagen duurde. Het braken hield 3 weken aan, in welken t(jd de zieke alleen wat ijskoude melk kon binnenhouden. Zij had hevige pijnen in de beenen, welke oedeinateus waren; de armen en de romp deden ook pijn, doch waren niet zucht ig. Alleen het gelaat deed geen pijn. Vier of vijf dagen na het innemen \an het vergif trad over het geheele lichaam een papuleuse uitslag op, welke heftig jeukte; de uitslag bleef eenige dagen bestaan.

Reeds den morgen, volgende op het innemen van het vergif, gevoelde de zieke zich zeer zwak. Voeten en onderbeenen waren zóó gezwollen, dat de kousen, welke zij nog aanhad, open geknipt moesten worden. Zij kon zich volstrekt niet bewegen en moest door 18 hoofdkussens ondersteund worden; bijna alle spieren waren verlamd. Het hoofd bengelde op den hals; zü kon slechts de oogen en den mond openen en

(') Christison, 1. c., bl. 314.

(») KoBEitT, 1. c., dl. II, 1906, bl. 266.

(3) Ibidem, bl. 267.

(4) G. Brouardel, 1. c., bl. 157 (Observation i) en bl. 160 (Obs. IV).