is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haren relatief veel As vond. In dergelijke gevallen heeft men vrij «route hoeveelheden gevonden, b.v. 2 m.g. As in 40 g. haren en 0,5 m.g. op 5 g. nagels.

Ook in chronische gevallen vindt men het vooral hier opgehoopt en wordt het geleidelijk, doch zeer langzaam, verwijderd.

I)e meeste gegevens over de eliminatie en fixatie van het As zijn afkomstig van dierexperimenten, zonder dat de verschillende onderzoekers echter tot geheel overeenstemmende resultaten kwamen. Hierop is zeer zeker het gebruikte arsenikpraeparaat (moeilijk oplosbaar, opgelost) van invloed.

Voor den mensch en warangan leert de litteratuur, dat in peracute cholentorme gevallen het vergif kan ontbreken in het maagdarmkanaal (o. a. in het lijk van Soufflard, bl. 234), doch omgekeerd reeds na enkele uren m de lever, enz. te vinden kan zijn moot 1 op bl. 147), zoodat ook in peracute gevallen van vermoedelijke As-intoxikatie, waarbij geen warangan als zoodanig gevonden wordt, altijd de organen van den zgn. tweeden weg voor analyse bewaard moeten worden.

In acute gevallen kan bij een lijden van een paar dagen het ook reeds weder uit de lever verdwenen zijn en, indien de persoon langer dan 2 weken in liet leven bleef, zal men in den regel niets meer in het lyk terugvinden.

Bij den vorm a rechutes is de uitkomst van het chemisch onderzoek in den regel en bij dien met een sleepend verloop, eindigende met toxische inanitie, altijd negatief.

In gevallen, dat af en toe kleine hoeveelheden vergif werden toegediend

behoeft men niets in den tweeden weg te vinden en vindt men hoogstens s echts sporen in het maagdarmkanaal. Bij regelmatige, dageljjksche toediening blijft het echter gewoonlijk nog eenige weken in haren, nagels en spongieuse beenderen aantoonbaar; het resultaat wordt derhalve beheerscht door het tijdstip, waarop de persoon komt te overlijden.

Xa den dood kan het As uit de buikingewanden geleidelijk opgelost en gefixeerd worden in lager gelegen beenderen (bekken, wervels), docli eerst op den langen duur wordt het geheel uit het lijk verwijderd! In Europa heeft men na 10—20 jaar, zelfs in één geval nog na 22 jaar, As in de lijkresten (beenderen) kunnen aantoonen.

Door verbranding van het lijk, zooals in sommige streken voorkomt (Karo-batak), verdwijnt het As/)3 „iet; in de asch en de beentjes van het lijk van personen, overleden onder peracute, choleriforme verschijnselen, kon men het nog in weegbare hoeveelheid aantoonen (').

In een geval van vermoedelijke intoxikatie met warangan zal bij de sectie de inhoud van de maag -f de maag zelf, de inhoud van den darm + de darm zelf en de urine bewaard moeten worden; bovendien de beide

(') Lyon, 1. c., case CCXXXI1I, bl. 459.