is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarbij de dood een meetbaar tijdsverloop (secunden, minuten) na het trauma optrad. Dit komt, omdat het woord inhibitie niet overal dezelfde beteekenis beeft en er verwarring heerscht ten opzichte van synkope en paralysis loidis (bl. 41:2); in dl. I hebben wij zelf' dit onderscheid nog niet zóó scherp doorgevoerd als wel mogelijk en gewenscht is.

In dei gelijke ge\ allen zal men natuurlijk tot de conclusie moeten komen, dat men bij de sectie geen oorzaak voor den dood gevonden heeft en evenmin iets, dat wijst op den dood door toedoen van een ander (bl. 40(>). Men zal in de gevallen, dat longoedeem ontbreekt, de mogelijkheid \an synkope of van inhibitie openlaten, speciaal wanneer het bekend is, dat er iets is voorgevallen, waardoor, krachtens de ondervinding, synkope of inhibitie kan optreden. "V an synkope zal men spreken, wanneer arteriosklerose der artt. coron. cordis e. d. bestaat en, als dit niet zoo is, van inhibitie.

Op de oorzaak der inhibitie, resp. der synkope komt het aan. Deze is alleen door anatomisch onderzoek te vinden, wanneer de dood het gevolg was van een trauma, dat sporen (laesies) op het lichaam achterliet, iets dat uitzondering is (dl. I, bl. Hl). Maar ook dan nog blijft het een waarschijnlijkheidsdiagnose per exclusionem en zal de aard van het trauma en de toestand van de slagaderen van het hart en van de hartspier bepalen tot welke diagnose men komt. Principieel zijn beide doodsoorzaken op de lijktafel natuurlijk niet van elkaar te onderkenne'n; sprake ervan kan ei alleen dan zijn. wanneer bij een rerseh lijk longoedeem ontbreekt.

De diagnose heeft nog meer het karakter van een waarschijnlijkheidsdiagnose, wanneer geen traumatische laesies aan het lijk gevonden worden en misschien een psychisch moment in het spel is geweest. Is dit feit bekend, dan kan men met voldoende zekerheid de diagnose maken en het O. M. daardoor een practisch houvast geven om de zaak verder te kunnen laten rusten. Feiten kan men het in die gevallen niet verschaffen (dl. I, bl. 24).

6. VROUWELIJKE GESLACHTSORGANEN.

Een onverwachte dood, uitgaande van de vrouwelijke genitaliën, berust in de o\ ergroote meerderheid der gevallen op inwendige verbloeding; veel zeldzamei zijn de gevallen, waarin een perforatie-peritonitis de mort imprévue veroorzaakt. In beide gevallen kan het vermoeden van vergiftiging worden opgewekt; ook aan een poging tot afdrijving van de vrucht kan gedacht woiden; in dat hoofdstuk zullen wij er dan ook op terugkomen.

Hij Ijken Kin jonge vrouwen riekte men steeds zijn bijzondere aandacht o]> de inwendige geslachtsorganen.

1)r ektopische yraviditeit moet in de eerste plaats genoemd worden. Bijna altijd is het een tubaire zwangerschap, waarbij de tuba in de 2e of 3e maand berst, doch soms ook in de 3e of 4e week. Hierbij treedt een belangrijke inwendige bloeding op, welke de vrouw zeer snel, of in verloop