is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na deze algemeene opmerkingen te hebben gemaakt, zullen wij nog op enkele meer in het bijzonder de aandacht vestigen.

A. GESIMULEERDE, INWENDIGE ZIEKTEN.

Gewoonlijk worden rheumatische pijnen, steken in de borst, koorts, een gevoel van warmte, pijn in den buik en maag-, darm- en hartziekten gesimuleerd. Herhaaldelijk worden haemoptysis, door zuigen op het tandvleesch, en aphonie, door het willekeurig niet voldoende spannen der stembanden, nagebootst.

Zeer veelvuldig wordt de duur der reconvalescentie na echte ziekten opzettelijk verlengd door honger te lijden of bekende schadelijke stoffen in te nemen, soms zelfs bepaalde vergiften, waardoor de gezondheid, voor den verderen duur van het leven, blijvend kan worden benadeeld.

De ontmaskering van den simulant in dergelijke gevallen vereischt een zorgvuldige observatie, een nauwkeurig en volledig onderzoek en vergelijking van de verkregen uitkomsten met hetgeen de kliniek leert. Goed doet men den simulant te doen gelooven, dat men hem vertrouwt en aan geen bedrog denkt; daardoor wordt hij vaak tot allerlei onmogelijke dingen verleid, in de verwachting daardoor den medicus absoluut zeker een rad voor de oogen te zullen draaien.

Simulatie wordt gediagnostiseerd door te letten:

1°. op de duistere aetiologie,

2°. op de incongruentie van het gesimuleerde beeld met dat van

bekende ziekten en

3°. op het atypisch verloop van elk symptoom op zich zeil.

B. SIMULATIE VAN CHIRURGISCHE ZIEKTEN.

Simulatie van gestoorde motiliteit en van pijn in een gewricht woidt nog al eens na mishandeling waargenomen, om den termijn van ziekte of/en onbekwaamheid tot persoonlijken arbeid tot langer dan 20 dagen te rekken. Nadat een werkelijk door het trauma ontstane fractuur of een gesneden wond e. d. reeds genezen is, verklaart de persoon nog steeds zijn arm of been niet te kunnen gebruiken, zijn gewricht nog niet te kunnen buigen, enz.

Afgezien van de hierboven sub A genoemde 3 punten heeft men in zulke gevallen ter herkenning van simulatie nog te letten:

1°. op den voedingstoestand van de gelaedeerde extremiteit; duidelijke atrophie pleit er voor, dat de patiënt waarheid spreekt; ontbrekende

atrophie pleit er tegen;

2°. op de verhouding van de objectief te constateeren veranderingen tot de voorgewende functio laesa. Een op de onderlaag verschuifbaar litteeken boven een gewricht, leidt niet tot beperkte bewegelijkheid in dat gewricht;