is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de lucht binnendrong. 'N indt men geen laesie, waarbij dit mogelijk is, is de vrouw niet zwanger of, zoo zij zwanger was, was het ei nergens van den baarmoederwand losgemaakt ('), dan mag men nooit van luchtembolie spreken, al zijn de omstandigheden ook verder nog zoo verdacht.

Dat er geen geval bekend is, waarin zij spontaan tijdens de zwangerschap optrad, verdient ten slotte nog even te worden vermeld, evenals het feit, dat bij placenta praevia, volgens Olshausen, nog al eens dood door luchtembolie voorkomt. Een dergelijk geval zal al heel licht voor een poging tot afdrijving imponeeren, door de voorafgaande bloedingen en den onverwachten dood.

Dood door luchtembolie van het slagadertje, dat de vaguskernen of de intracardiale ganglia van bloed voorziet (noot 4. 2-e alinea, bl. 428, dl. II) is natuurlijk zeer goed mogelijk, zelfs bij inspuiting van een zeer geringe hoeveelheid lucht, doch dit geval is niet als zoodanig te herkennen en is iets geheel anders dan hetgeen men gewoonlijk onder luchtembolie verstaat.

Dood door embolie van de a. pulmonalis kan, zonder voorafgaande ziekte en miskraam, optreden, wanneer afdrijving is beproefd door het maken van irrigaties met heet watei. Daarbij kan het niet alleen tot verbranding van de in- en van de uitwendige genitaliën komen, doch ook tot stolling van het bloed in de bekkenaderen. Losgeraakte bloedstolsels kunnen dan als emboli door den bloedstroom in de longen geraken.

Voor de herkenning van deze doodsoorzaak wordt verwezen naar dl. II, bl. 432.

Wanneer de vrouw is gestorven eenigen tijd nadat een afdrijvingsmiddel werd geappliceerd, kan men ook te maken hebben met verschillende doodsoorzaken, welke alle van ile toepassing van liet. middel afhangen en welke verschillend zijn naar gelang een chemisch dan wel een physisch middel werd gebruikt. Verder kan de vrouw overleden zijn door een oorzaak, waardoor ook bij een gewone miskraam (uit een natuurlijke oorzaak) de exitus lethalis kan voorkomen, zooals verbloeding en infectie (kraamvrouwenkoorts); op deze doodsoorzaken zullen wij hieronder nader neerkomen.

Ook hier kan de vrouw niet of wel zwanger zijn geweest op het oogenblik van den dood dan wel kort tevoren zijn bevallen, omdat afdrijving soms wordt beproefd bij een niet-zwangere en zij bij een zwangere niet altijd gelukt. Juridisch heeft men natuurlijk niet met afdrijving te maken, doch met doodslag, indien de vrouw niet zwanger was dan wel miskraam uitbleef, doch bewezen kan worden, dat de dood in oorzakelijk verband staat met het toegepaste middel.

Werd een cliemisrh abortivum ingenomen, dan zal de exitus kunnen zijn opgetreden ten gevolge van een acute intoxikatie. Anatomisch zal men dan in de overgroote meerderheid der gevallen vinden een hevigen neuten iiKKifidmmkfitari'h, dan wel een acute parenchi/niateme nepliritis, e. d.

In liet algemeen geldt hier dan ook alles wat bij de leer der vergiftiging

i1) In een enkel geval vond men schuimend bloed tusschen een gedeelte van het ei en den uteruswand en kon men dit ook in de venen van den uterus, van het bekken, enz. tot in het rechter hart aantoonen: in zulk een geval ismen natuurlijk bjj een versch lijk volkomen gerechtigd den dood aan luchtembolie toe te schrijven.