is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nambulistischen slaap, waarnaast hjj de gevallen, welke niet in dit kader passen, bracht tot toestanden, gelijkende op hypnose, door anderen genoemd intermediaire toestanden.

Deze verschillende klinische vormen, of graden, van den hypnotischen slaap moeten derhalve even in het kort worden besproken.

1. Hypnotische Lethargie.

Dit is de toestand van iemand, die in liet begin is van den kunstmatigen nerveuzen slaap en welke ook spontaan kan optreden door uitputting van de zintuigen (inslapen onder een preek, e. d.). Zij kan ook volgen op katalepsie of somnambulisme.

De oogen zijn hierbij gesloten, de spieren zyn verslapt, zoodat het hoofd voorover valt op de borst en de armen slap langs het lijf hangen. De wil ontbreekt, zoodat het geheel den indruk maakt van een diepen natuurlijken slaap; het bewustzijn is gewoonlijk, doch niet altijd, geheel opgeheven.

In dezen toestand is defloratie mogelijk en voorgekomen.

Om c.q. simulatie te kunnen ontmaskeren, moet men weten, dat in den echten lethargischen slaap de huid volkomen anaesthetisch is en dat de spieren hyperaesthetisch zjjn, zoodat een spier zich dadelijk contraheert, als men met een vinger zacht over de huid strijkt in het verloop van de spier. De contractie duurt, totdat men de antagonist piikkelt. By iemand, die zich slapende en anaesthetisch, resp. analgetisch houdt, treedt dit verschijnsel niet op.

De zenuwen zijn tijdens de lethargie uiterst gevoelig voor prikkels, zoodat, als men met de punt van een potlood een zenuw op eenig punt van haar verloop even drukt, al de spieren, welke door deze zenuw worden geïnnerveerd, in contractie geraken. Ook deze eigenaardigheid maakt misleiding onmogelijk, omdat een gewoon mensch, al zou hij het \eischijnsel ook kennen, niet in staat is één enkele spier in contractie te brengen, of een heele groep van spieren, behoorende by één zenuw. Drukt men b.v. even op den n. ulnaris in den sulcus n. ulnaris humeri, dan ontstaat een z.g. grijphand.

In de minder typische gevallen, welke tot de vierde groep van Charcot behooren, zijn de verschijnselen minder duidelijk, doch in voldoende mate aanwezig, om de diagnose mogelijk te maken en simulatie te ontmaskeren.

De persoon bewaart wel gedurende korten of langen tijd min of meer haar bewustzijn, doch is niet in staat 0111 zich te bewegen en daardoor ook niet om zich te verdedigen tegen eenigen aanval; daarom is tijdens den lethargischen slaap defloratie mogelijk. In de o\ eigioote meerderheid der gevallen bestaat echter amnesie voor hetgeen wordt doorstaan.

2. Hypnotische Katalepsie.

Ofschoon deze vorm ook spontaan kan optreden, b.v. onder den invloed van een plotseling schel licht of van een plotseling zeer sterk geluid (verstijven van schrik dooiliet zien van een bliksemstraal of door het hooien van een donderslag), komt hij meer \ooi in aansluiting aan lethargie. Hij kan echter ook hieraan voorafgaan.

O111 iemand van lethargie te doen overgaan in katalepsie, is het voldoende om de oogleden op te tillen. Dadelijk blijft zij dan staan in de houding, welke zij had of in die, welke men haar geeft, hoe vreemd en hoe vermoeiend deze ook moge zijn. In dezen toestand, welke is gekenmerkt door onbeweeglijkheid, gepaard gaande met groote buigzaamheid van alle lichaamsdeelen, bestaat zoo goed als geen hyperaesthesie, doch is wel altijd het bewustzijn geheel verdwenen. Verdere verschijnselen z(jn: zeelverlaagde of verdwenen reflexen, anaestbesie, met behoud van andere zintuigswaarneming (gezicht, gehoor), gemakkelijk op te wekken hallucinaties (maakt men vliegbewegingen, dan wordt direct met alle aandacht in de lucht gezien), neiging 0111 tot den lethargischen slaap terug te keeren en vatbaarheid voor suggestie, d.i. voor het opdringen van den wil van den hypnotiseur. De hieruit voortvloeiende automatie is zelfs volkomener, dan die by den volgenden vorm zal worden besproken en waarby de gehypnotiseerde tot op zekere hoogte altijd nog een eigen wil heeft.