is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit het leven der dieren

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haren krop te steken als zuiver graan, 't mocht nog in de schote zijn.

Morgen met den vroegen was 't weêr gang!

* *

Van zoogauw of dat het late morgenkrieken door de takken van de boomen viel, was 't een reppen en een roeren, een vlerken schudden en pluimen kuischen, alles onder een lustig hellemend gekras.

Daar waren er al die opgingen, twee drie slagen boven de boomen, en dan weêr omneêre vielen in 't gewolkte van de kruinen, en 't wriemelde in de boomen van de rustelooze raven.

Al met eens, met een luide schorre gekras uit aller kelen, hing geheel de vlucht boven 't bosch, de slagers gingen in regelmatigen maatslag op en neêre en de tocht begon.

De eene vóór, de andere achter, krassend lange en luide en vele, achtergestoken, voorstekend, alle noesch overzijds, met den eenen schouder vooruit, roeiden ze door de grijze lucht.

Bontekraaie zeilde met hare maten naar haar eigen bekende pachthof. Vier hooge schelven wist ze daar staan op het schelfhof. Vier zware ronde torren vol kloeke terwe. En eer ze toekwamen krioelde 't er al van de scheldende zwerende mussche-dieven. Gevaar en was er niet, dat had ze van verre al in de gaten, en lijze kwamen ze nedergevaren, glijdend op hunne breede pennen, tot op de kappe van den versten schelf, 't Graan