is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1788 Nov. —1789 Jan.

sparen wilde. Daar zitten zij nog eenmaal in hunne zeven bureaux, bij strenge winterkoude, want het is de hardste winter, dien men sedert 1709 heeft beleefd; de thermometer staat onder nul volgens Fahrenheit, en de Seine is dichtgevroren. (1) Koude heerscht er, duurte, en vrijheidsdol geschreeuw, — de wereld is geheel van gedaante veranderd, sedert de Notabelen in de maand Mei van het vorige jaar naar buiten werden georgeld! Thans zullen zij zien, of zij in hunne zeven bureaux, onder de zeven prinsen van den bloede, de twistpunten kunnen beslechten.

Tot verbazing van het patriottisme schijnen deze eens zoo patriottische Notabelen naar de verkeerde zijde, tot de anti-patriotten, over te hellen. Zij weifelen omtrent de dubbele vertegenwoordiging en de hoofdelijke stemming; het komt tot geen stellig besluit, louter woordenwisselingen, die niets goeds voorspellen. En geen wonder, want behoorden die Notabelen niet voor het grootste gedeelte tot de bevoorrechte klassen? Eens schreeuwden zij luide, thans zijn zij vol bezorgdheid, en doen treurige voorspellingen. Laat hen verdwijnen, zonder dat zij iets ten goede hebben uitgewerkt, en niet terugkeeren! Zij verdwijnen dan ook, na ééne maand lang vergaderd geweest te zijn, den 12 December 1788.

En zoo moet, daar het geschreeuw en de vlugschriften nog steeds voortduren, en er uit alle hoeken van Frankrijk gedurig scherper adressen op ons instroomen, Neckkr zelf, nog voordat liet jaar ten einde is, ongeveer veertien dagen later, zijn Rapport (2) inleveren, waarin hij op eigen verantwoording die zelfde dubbele vertegenwoordiging niet slechts aanprijst, maar zelfs bijna gelast, zoo luide is de wartaal en vrijheidsmanie. Wat aarzeling, wat omwegen! Is niet zes onrustige maanden lang (want men begon met Brienne in Juli), rapport op rapport gevolgd en verdrong niet de eene proclamatie de andere? (3)

Met dat al is nu toch het eerste twistpunt, gelijk wij zien, afgedaan. Wat het tweede betreft, of namelijk de stemming hoofdelijk zal zijn, dat is, helaas, nog hangende gebleven. Daar hangt het, kan men zeggen, van den beginne aan als gereede kampprijs en noodzakelijke aanleiding tot strijd voor den eerste den beste, tusschen de bevoorreente standen en de niet bevoorrechte. Wie het grijpt, moge het voortaan onder do beste voorteekens als veldbanier dragen !

Maar zoo wordt het door het koninklijk edict van den 14 Januari (4) voor het ongeduldig wachtende Frankrijk eindelijk niet slechts eene zekerheid, dat er nationale afgevaardigden zullen bijeenkomen, maar ook mogelijk (zoover en niet veel verder ging de koninklijke verordening) om met de verkiezingen een aanvang te maken.

T W E E DE H O O F D S T U Iv.

De Verkiezingen.

Op dan en aan 't werk! Dat bevelwoord des konings vliegt door Frankrijk, gelijk de stroom van een sterken wind door een wijduitgestrekt woud. In parochiekerken, op raadhuizen, in elk vereenigingsgebouw, naar bailliages, naar séné-

(1) Marmontki., Mémoires <Londen, 1805), IV, 33. Hist. pari. etc.

(2) Rapport fait au Roi dans son Conseil, Ie 27 Dec. 1788.

(3i 5 Juli, 8 Augustus, 23 September, etc., etc.,

4i Reglement du Rui pour la convocation des Etats-Généraux a Versailles 'herdrukt onder een valschen datum in do Hist. pari. I, 262.)

20