is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

17891 -11 Juni

Ook hebben de Fransche gardes, liet beste linie-regiment, zich in den laatst en tijd niet zeer bereidvaardig getoond om op straat te vuren. Morrende keerden zij van Réveillon terug en sedert hebben zij geen enkelen patroon verschoten, ja zelfs dan niet, gelijk wij zagen, wanneer het hun bevolen werd. Daar heerscht een gevaarlijke "geest onder "die gardes. Ook zijn het merkwaardige lieden, maar op hunne wijze! Valady, de Pvthagoreër, was eens officier hij hen. Ja, wat al harde hoofden mogen er in die gelederen, onder die driekantige vilten hoeden en cocaiden niet schuilen; en in die hoofden, wat al gedachten, — die de wereld nog niet kent. Een der hardste hoofden zien we juist nu, op de schouders van zekeren sergeant Hoche. Ja, Lazare Hociie, dat is zijn naam; hij was gemeenlijk in de koninklijke stallen te Versailles en de neef van een arme groentevrouw; een vlugge knaap en buitengewoon op lezen gesteld. Thans is hij sergeant Hoche, en "kan niet hooger stijgen; hij besteedt zijn soldij aan nachtlicht en goedkoope

boeken. (1) . ,

Wel bedacht, is het misschien het beste om de Fransche gardes in hunne kazernen op te sluiten. Zoo denkt en beveelt ten minste Besenval. Eenmaal opgesloten, haasten zij zich echter een geheime overeenkomst te sluiten en verbinden zij° zich onderling, niet tegen de nationale vergadering te handelen. Zij zijn verleid door Valady, den Pythagoreër! verleid door geld en vrouwen! roepen Besenval en ontelbare anderen. Maar hetzij ze werkelijk door een en ander middel verleid waren, of dat zulks niet noodig was geweest, ziet, op den 26en Juni komen lange rijen van hen, met overtreding van hun consigne, en onder geleide van hun sergeants, bij het Palais-Royal aan! Hier met vivats, geschenken en een patriottischen dronk begroet, verklaren zij, omarmende en omarmd, in luide bewoordingen, dat Frankrijk's zaak de hunne is! Des anderen daags en de daaropvolgende geschiedt hetzelfde. En wat zonderling daarbij is, met uitzondering van deze patriottische stemming en het met de order strijdige verlaten van de kazernen, nemen zij overigens hun plicht met de

meeste nauwgezetheid waar. (2).

Die gardes zijn niet volkomen meer te vertrouwen! Elf raddraaiers onder hen worden in de Abbayc opgesloten. Maar zulks baat niet het minst. De elf gevangenen behoeven slechts bij het vallen van den avond door een onbekende hand een regeltje schrift in het Café de Foy te laten vallen, waar het patriottisme de luidste redevoeringen van zijne tafel houdt, en oogenblikkelijk .snellen tweehonderd jonge lieden, wier aantal weldra tot vierduizend klimt, met sterke breekijzers voorzien, naar de Abbayc, breken de noodige deuren operi en dragen hunne elt martelaren benevens andere militaire slachtoffers naar buiten, waarna zij hen in den tuin van het Palais-Royal op een souper onthalen en hun kost en logies in veldbedden in het Thedtre des Variétés bezorgen, daar er nog geèn ander nationaal Prytaneum (3) gereed is. — En dat alles geschiedt met zeer bedaarde zinnen! Ja, zoo nauwgezet waren deze jonge lieden, dat zij een der militaire slachtoffers, van wi'en het bleek dat hij werkelijk wegens een burgerlijk misdrijf gevangen zat, onder

protest in zijne cel terugzonden.

Waarom werd er geen nieuwe militaire macht ontboden? Deze was werkelijk ontboden, en zij kwam ook in vollen galop met uitgetrokken sabel; maar het volk greep de paarden zachtkens bij den teugel, de dragonders staken hunne zwaarden op, lichtten ten teeken van groet hunne hoeden en zaten daar als zoovele ruiterstandbeelden, — behalve dat zij, toen men hun een teugje ter verkwik -

(1) Dictionnaire des liommes marquants. Londen (Parijs) 1800. II. 198.

(3) Het Prvtaneum (Prutaneion) was in het oude Athene onder de koningen liet «ambtshuis op de markt: na de" afschaffing van het koningschap was het 't plaatselijk centrum der regeering. (fcrnst Curtius, Griechische Geschichte I. 296 . '