is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15 Juli 1789

Zijne Majesteit, dien men in een gelukkige onwetendheid hield, droomt misschien van dubbelloopen en de wonden van Meudon. Laat in den nacht verkrijgt de hertog de Liancourt, die uit hoofde van zijne ambtsbetrekking (1) het recht heeft, toegang tot de koninklijke vertrekken, en deelt op zijn eigene wijze, met nadrukkelijke duidelijkheid, de Jobstijding mede. »Maïs," zeide de arme Lodewijk, »c'est une révolte," ->dat is immers een oproer!" "Sire," antwoordde Liancourt, «het is geen oproer — het is eene omwenteling." (2)

A C H T S T E HOOFDSTUK.

Uwen koning veroveren.

Den volgenden morgen is een vierde deputatie naar het kasteel in aantocht, plechtiger, om niet te zeggen vreeswekkender van aard, want behalve dat er orgiën in de Oranjerie plaats hebben, is naar het schijnt, alle toevoer van koren afgesneden, en heeft Mirabeau's donderende stem nog niet gezwegen. (3) Deze deputatie staat juist op het punt om te vertrekken, toen zie, Zijne Majesteit zelf, geheel op vaderlijke wijze, slechts door zijne twee broeders begeleid, binnentreedt (4) en aankondigt, dat de troepen afgetrokken en alle redenen tot aanstoot uit den weg geruimd zijn, en dat er voortaan slechts vertrouwen, verzoening en goede wil zal lieerschen. Tevens veroorlooft, ja verzoekt hij de nationale vergadering, in zijn naam daarvan aan Parijs de verzekering te geven! Een vreugdekreet, als ware men

exemplaren van deze verklaringen gedrukt en had men voor meer dan honderd millioen aan staatspapieren gemaakt.

De nationale vergadering was bekend met deze aanslagen en bleef sinds twee dagen in permane nte zitting. Toen nu de eerste berichten van de gebeurtenissen te Parijs der vergadering ter oore kwam en, werd, op voorstel van Mirabeau, een tweede deputatie naar den koning gezonden, en bij het hoo ren van de belegering der Bastille een derde, om den koning de tijding hiervan mede te deelen. De koning gaf ten antwoord, dat de troepen in het Champ de Mars teruggeroepen en eenige genera als aan liet hoofd der burgergardes zouden gesteld worden.

Toen der vergadering de val der Bastille werd medegedeeld, wilden eenige opnieuw eene deputatie naar den koning zenden. Dit voorkwam Clerment-Tonnerre met zijne woorden: "Laten wij den koning dezen nacht tijd om na te denken, koningen moeten, evenals andere menschen, de ervaring koopen." Zie voor nadere bijzonderheden: Mignet, Uistoire de la rétolution franfttise.

(1) De hertog de la Roehefoucauld-Liancourt was >• mail re des garde-robes."

(21 »c'est une révolution.''

(3) Aan deze orgiën en het afsnijden van toevoer van koren herinnerde Mirabeau, toen hij den leden dezer deputatie vóór hun vertrek naar het kasteel de volgende woorden toeschreeuwde: «Zegt hem (den koning;, dat de vreemde horden, die ons omsingelen, gisteren een bezoek van prinsen, prinsessen, gunstelingen en favorites ontvangen hebben, 4at hun vleierijen, aanmoedigingen en geschenken ten deel vielen; zegt hem, dat gedurende den geheelen nacht deze vreemde huurlingen, wier maag met wijn en wier beurs met goud gevuld is, in hunne vervloekte liederen de onderwerping van Frankrijk voorspeld en dat zij in hunne brutale wenschen de ondergang der nationale vergadering gevierd hebben; zegt hem, dat in zijn paleis zelf de hovelingen bij den klank van deze barbaarsche muziek gedanst hebben, en dat zoo het voorspel gegeven werd voor den Bartholomeus-nacht! Zegt hem, dat die Hendrik, wiens nagedachtenis de wereld zegent, degene zijner voorvaderen, dien hij zich tot voorbeeld wilde nemen, levensmiddelen binnen het oproerige Parijs liet brengen, dat hij belegerde, en dat zijne — die van Lodewijk XVI — wreede raadslieden het koren weder terugzenden, dat de handel zendt voor het trouwe en uitgehongerde Darijs."

(Mignet, Hiitoire de Ju récohttion franrai.te).

(4) Toen het bekend werd, dat de koning in aantocht was, betuigden vele afgevaardigden hierover hunne vreugde, maar weder was het Mirabeau, die waarschuwde tegen overdreven verwachtingen. • Laat ons afwachten," riep hij, -dat Zijne Majesteit ons zelf de goede bedoelingen mededeelt, die men verkondigt. Het bloed onzer broeders vloeit te Parijs. Met een eerbiedig stilzwijgen worde de monarch onder de vertegenwoordigers van een ongelukkig volk ontvangen: het zwijgen der volkeren is eene les voor de koningen." (Mignet).