is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

22 Juli 1789

(in zijuo deugde, gelijk het noodlot het wilde) klapt mede. "Ziet, zij verstaan elkaar! roept, in woedende achterdocht opbruisende, het sombere sansculottisme. — " rienden, zoo spreekt een -welgekleed" persoon, vooruittredende, »wat beduidt liet, dezen man te vonnissen? Is hij niet reeds sinds dertig jaren veroordeeld?" Met een woest gehuil pakt hem het sansculottisme met zijne honderd handen: angstig, maar voor doove ooren, om zijn leven smeekende, wordt hij over het plein de Grèv'e aan de »lanterne," den lantarenpaal, geslierd, die op den hoek van de Rue de la Vannene_ staat. (1) Eerst met den derden strop (want twee braken er, en nog smeekte hij met sidderende stem om zijn leven; gelukt het hem op te hangen.

Zijn lijk wordt door de straten gesleept, zijn mond met gras gevuld, en zijn hootd, onder het helsche geraas van een volk, -dat wel gras kan eten," op een piek rondgedragen. (2)

\\ aarlijk, zoo de wraak eene soort van gerechtigheid is, dan is het een woeste soort. razend sansculottisme, zijt gij uit uw dolle duisternis, uit uw roet en ompen, plotseling verrezen, gelijk een levend begraven Enceladus van onder zijn Innacrui. (3) Moeten zij die wilden dat gij gras eten zoudt, op deze wijze zeiven gras eten. Is na eene reeks van hopeloos jammerende geslachten de beurt onverwachts aan u gekomen? Aan zulke algeheele omkeeringen en vreeselijke, plotselinge afwijin0en \an het zwaartepunt zijn alle menschelijke soloecismen onderhevig, zoo zij aanan et bewustzijn maar hadden, zijn te meer daaraan onderhevig, naarmate zij va bclier en meer topzwaar zijn! Tot vermeerdering van den schrik van maire Bailly en zijn stadsbestuur komt de tijding, dat ook Berthier gevangen genomen en van compiegne herwaarts op weg is. Berthier de intendant (inner van de belastingen) ^an co ijs, de pluimstrijker en tyran, de korenopkooper, de ontwerper van kampen tegen het volk, kortom, die van vele dingen beschuldigd wordt, — is die niet de sc ïoonzoon van Foulon, en om die ééne reden schuldig aan alles? En dan nog in leze ure, nu het bloed van het sansculottisme kookt! Het huiverende stedelijk'bes uur zen t iemand (4) af uit zijn midden, om hem met rijdende nationale gardes(5) tot geleider te strekken. w

legen het vallen van den avond komt de ongelukkige Berthier, wiens gelaat nog moed verraadt, in een open rijtuig bij de barrière aan. Aan zijne zijde zit het ii van iet stadsbestuur; vijihonderd ruiters met blanke sabels en eene menigte ongewapende voetgangers volgen hem; aan geraas ontbreekt het niet. Bondom hem worden plakkaten gezwaaid, waarop zijne beschuldiging te lezen staat, zooals het St^nS0u (' '®rne *e Inet onwettelijke beknoptheid en vervaarlijk groote letters opgee ïee t, ((>) Iarijs ontvangt hem met handgeklap, met openvliegende vensters, met dansen en triomfliederen, als van de furiën. Ten laatste ontmoet hij ook het 100. "Van, °' ^0N' °P eene piek. "Wel mochten zijne oogen verglazen en zijn bewu* zijn ïem egeven ! En toch, wat ook 's mans geweten zij, zijne zenuwen zijn ^an ijz( i )p iet Hótcl-dc-] i/le wil hij op niets antwoorden. Hij zegt, dat hij aan hoogere bevelen gehoorzaamd heeft, — dat men zijne papieren in handen heeft, — dat men die onderzoeken, en daarna beslissen kan. Wat hem zeiven betreft, hij verlangt ar '"J twee nachten lang geen oog geloken heeft, vóór alle dingen naar slaap ! Dat zal

bot vilkeZe lantare" was aangebracht aan een kruidenierswinkel en werd in den regel "ebruikt door Seze hid Z 7 gt'ha,te frs?nenraan r" ha^en- ^n deze kwam de uitdrukking L Z

' "J" — C.m?U. De»«alinT "l"

(2) Deux amis de la liberté, I, 00—60.

(3) Sicilië. Zie de noot op pag. 63.

(4i Etienne de la Rivière.

(5i 240 manschappen.

have'des" "li"'1" mi R°' 'i la.FranI<'e- H|j heeft <lcn honing en Frankrijk bestolen. Hij verteerde de

wen én weezén HH vm' f® '•vran 'ler armen' ^ dronk het bloed der wedu-

vseezen. Hij ^c^rled zijn vaderland, /ie Deux amis de la libertó, II. 67—7.'}.