is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5 Oct. 1789

op schorre wijze te bezingen: en zou zij dezen éénigen opstand van vrouwen verzwijgen of achteloos aanstippen?

Een denkbeeld of duistere ruwe grondstof voor een denkbeeld gistte den geheelen nacht algemeen in het vrouwelijk hoofd en zou nu tot uitbarsting kunnen komen. Op de armelijke vliering ontwaakt Maandag-morgen do moeder, en hoort hare kinderen om brood schreien. Zij moet naar buiten op de straat, naar de groenmarkt, naar de bakkers-g«ei<es-; daar ontmoet zij andere moeders even uitgehongerd als zij en vol verbittering. O, wij ongelukkige vrouwen! Maar waarom, in stede van naar de bakkers-f/;«?«(cs, niet naar de paleizen der aristocraten, naar den wortel des kwaads, gesneld? Allons! Vergadert u! Naar het Hótél-deVille! naar Versailles! aan de lantaarn!

In een der wachthuizen van de wijk St Eustuche grijpt »een jonge vrouw" (1) een trom; — hoe toch zou de nationale garde op vrouwen, op eene jonge vrouw kunnen vuren? De jonge vrouw grijpt de trom, gaat al roffelende daarmede voort en schreeuwt luide over de duurte van het brood. Komt naar beneden, gij moeders! komt naar beneden, gij Judith's, (2) om u spijs en wraak te verschaffen! Alle vrouwen verzamelen zich en gaan, geheele hoopen stormen de trappen op, en drijven alle vrouwen met geweld naar buiten; de macht dier oproerige vrouwen gelijkt, zoo als Camille zegt, naar de Engelsche zeemacht: (3) het is een algemeen »vrouwenpressen." Forsche vrouwen van de markt, handige modemaaksters, bij het krieken van den dageraad reeds ijverig aan den arbeid, oude vrijsters, die naar de vroegmis trippelen, de huismeid met haren straatbezem, alles moet mede. Moed, vrouwen! de trage mannen willen niets uitvoeren, zij zeggen dat wij zeiven mogen handelen!

En zoo stroomt het, gelijk een sneeuwval van de bergen, van iedere trap, die als 't ware een ontdooide beek is, onstuimig, woest gillend naar het Hótel-deVille. Onstuimig met of zonder trom; want de voorstad St. Antoïne heeft ook haar kleed opgeschort en snelt toe met bezemstelen, vuurtangen en zelfs met verroeste pistolen (niet geladen). Het gerucht daarvan vliegt met de snelheid des geruchts tot de uiterste barrières. Tegen zeven uren op dezen guren Octoberinorgen, den vijfden der maand, zal het stadhuis wonderen zien. Ja, reeds is er, als wilde het toeval zulks, een hoop mannen, die tierende een nationale patrouille en een bakker omringen, die men op te licht gewicht betrapt heeft. Zij zijn er, en hebben reeds het touw van de lantaren naar beneden gelaten, zoodat de beambten den te licht wegenden bakker door eene achterdeur stil naar buiten moeten brengen en zelfs "bij alle districten" om versterking aanvragen.

Het was een grootsch gezicht, zegt Camille, zoo vele Judith's, ten getale van acht- tot tienduizend, naar buiten te zien snellen, om onderzoek te doen naar den wortel des kwaads! Het moet wel wat ontrustend geweest zijn, komisch-vreeselijk en onmogelijk te beteugelen. Op dit uur zijn de üitgewaakte driehonderd (4) nog niet bij de hand; er is niemand dan eenige klerken, eene compagnie nationale gardes, en de heer de Gouvion. Deze heeft in Amerika voor de zaak der burgerlijke vrijheid gestreden; het is een man, die wel degelijk hart heeft, maar geen degelijk hoofd (5). Thans bevindt hij zich in zijn achterkamer en tracht den bode Maii.-

(1) La reine Audu bijgenaamd.

<2) Do heldin van liet Apocryphe Boek Judith, die den Assyrisehen veldoverste Holophernes het hoofd zou hebben afgehouwen.

(3; De matrozen voor de Engelsche zeemacht werden meestal geprest d. i. door list of geweld aangeworven.

(4) Zie pag. 204.

(5i Jean Baptiste Gouvion 11704 —1792) diende als kapitein in Amerika. Hij sneuvelde 11 Juni 1792 in een gevecht met de Oostenrijkers, zooals vermeld staat in de Dictionnaire Encyclopédique de la France van Lebas.