is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tering met smachtend verlangen, verbazing en half ongeloovige hoop op u staren en op dit heldere licht van een Fransch bondgenootschap, de voorbode van een algemeen aanbrekenden dag. Wij wenschen daar te staan als stomme beelden, een treffende afschaduwing van vele dingen. — Van de banken en galerijen hoort men herhaalde toejuichingen, want wrelke verheven senator gevoelt zicli niet gevleid, dat zij 't ook slechts de schaduw van het menschelijk geslacht van hem afhangt. De abbé Sieyès, die gedurende deze merkwaardige veertien dagen het voorzitterschap bekleedt, geeft, niettegenstaande zijn zwakke stem, een welsprekend doch schril antwoord. Anacharsis en het «comité der vreemdelingen" zullen, onder voorwaarde dat zij hunne natiën verhalen wat zij zien, eene plaats bij het bondsfeest hebben. Middelerwijl noodigen wij hen uit om deel te namen aan de eer der zitting (honneur de la séance). Een der wijd gedoste Turken buigt zich om te antwoorden met Oostersche plechtigheid en stamelt eenige klanken, maar dank zij zijner onvolledige kennis van de Fransche taal (1) zijne woorden zijn als uitgegoten water, de gedachten, die hij uitdrukken wilde, blijven tot op den huidigen dag een voorwerp van gissing.

Anacharsis en de menschheid nemen de eer der zitting aan en hebben, gelijk de oude nieuwsbladen nog getuigen, aanstonds het genoegen vele dingen mede aan te zien. Het eerste en voornaamste is, dat, op voorstel van Lameth, Lafayette, St. Fargeaü en andere patriottische edellieden, hoezeer anderen zich ook daartegen mogen verzetten, van nu af alle adellijke titels zonder onderscheid afgeschaft worden. Voorts ook de liverei-bedienden, of liever de liverei der bedienden. Ook zal voortaan geen man of vrouw, die zich zelf edel noemt, in de kerk bewierookt worden, gelijk tot nog toe de gewoonte was. Kortom, waarom zouden, daar het leenstelsel sedert tien maanden dood is, de ijdele versierselen en wapenschilden daarvan nog langer bestaan? Zelfs de geslachtwapens moeten uitgewischt worden, — en toch bemerkt Cassandra-Marat, dat zij op deze en gene rijtuigpaneelen slechts overgeschilderd zijn en dreigen weer door te schijnen.

Zoo heet dan van nu af de Lafayette slechts Steur Motier en St. Fargeau eenvoudig Michel Lepelletier, en Mirabeau moet spoedig daarop snoeven : "Met uw Riquetti werd Europa drie dagen lang in de war gebracht." (2) Want de graventitel is den man niet onverschillig en het bewonderende volk schenkt hem dien tot het laatste oogenblik toe. Maar het uiterste patriottisme moge zich verblijden, en bovenal Anacharsis en de menschheid, want thans schijnt het bewezen dat één Adam ons aller vader is!

Dat was, met historische trouw, de vermaarde daad van Anacharsis. Zoo vond het uitgebreidste van alle openbare lichamen een soort van spreker, en wij kunnen daarnaar ten minste beoordeelen, in welk eene stemming het eenmaal zoo spotachtige Parijs en baron Clootz waren geraakt, wanneer zulk eene vertooning voor iets gepast, ja bijna voor iets verhevens kon worden aangezien. Het is waar, in latere tijden verdraaide de nijd deze zegepraal van Anacharsis, maakte hem van toevalligen «spreker van het comité der vreemdelingen" tot een officieelen, permanenten spreker, orateur, van het menschelijk geslacht, strooide lasterlijk uit dat zijn astrologische Chaldeeuwers benevens alle overigen louter Fransch gespuis waren geweest, dat opzettelijk verkleed was, kortom, hoonde en bespotte hem op zijne koude, ongerijmde wijze; maar al deze beschuldigingen konden een man als Anacharsis niet treffen, ja, hij kaatste die terug en volgde ook zijne wijze.

Wel mag men het 't uitgebreidste en ook verrassendste van alle openbare lichamen noemen, want wie had kunnen denken, in de rijschool der Tuilerie'én alle

(1) Moniteur, etc. In de Histoire parlementaire, XII, pag. 2881.

(2) »Avec votre Riquetti vous avez désorienté 1'Europe pendant trois jours."