is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neder, en verschijnt in een peper- en zoutkleurig burgergewaad; eerst na verloop van

me aagen gelukt net, hem door )ngehoorde beden, terwijl de naionale garde voor hem knielt en verklaart dat het geene vleierij is, naar dat vrije mannen voor het tandbeeld der vrijheid knielen, veer over te halen. Overigens vorden de eentraal-grenadiers van iet Observcitoire ontslagen, doch 11e, behalve veertien, onder een nderen naam en met nieuwe wartieren weer ingedeeld. De oning moet zijn Paschen te ^ar ijs vieren, maar thans nu de egeerte door de moeielijkheid og is aangewakkerd, zoo goed Is besloten om te vluchten.

TWEEDE HOOFDSTUK.

Paschen te Parijs.

Meer dan een jaar, immers reeds sedert Maart 1790, schijnt de koning het denkbeeld eener vlucht voor den geest gezweefd, en dit zich telkens weer verdicht te hebben tot iets wat naar een voornemen geleek, maar steeds was er deze of gene zwarigheid die het weder deed verdampen. Het schijnt met zoo vele gevaren, wellicht zelfs met burgeroorlog verbonden; de hoofdzaak echter is, dat het niet zonder inspanning ten uitvoer gebracht kan worden. Slaperige traagheid brengt niets te weeg, en om anders dan in een lederen rache te vluchten, dient men in ieder geval zich toch te roeren Of ware het wellicht maar niet beter die constitutie van hun maaksel aan te nemen, en ze zoo ten uitvoer te leggen, dat alle menschen zien dat zij onuitvoerbaar is? Beter of niet zoo goed, zekerlijk is het gemakkelijker. Men behoeft dan bij alle bezwaren slechts te zeggen: er is een leeuw op den weg, zie, uwe constitutie loopt niet! Voor een slaperige is het gemakkelijk den dood na te bootsen; — hetgeen, volgens madame de Stakl en andere vrienden der vrijheid, 's konings regeering (faisant la mort) reeds lang doet.

Maar thans, nu de begeerte, door de moeilijkheid gescherpt, de zaak tot een keerpunt gebracht heeft en des konings gemoed niet langer op twee gedachten hinkt, wat kan er uit ontstaan? Gesteld eens, de arme Lodewijk ware veilig bij Bouillé, wat zou hij hier eigenlijk kunnen verwachten ? De verbitterde toegangkaartjes (1) antwoorden : ee , ja alle». Maar het koel verstand antwoordt: Weinig, bijna niets. Is de lovauteit niet eene wet der natuur? vragen de toegangkaartjes. Is de liefde voor den koning, en zelfs de dood in zijn belang, niet de roem van alle Franschen, - die weinige democraten uitgezonderd? Democratische constitutie-bouwers mogen zien, wat zij zonder hun

(IJ Zie pag 132.