is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat clan nu de nationale vertegenwoordiging, «de mandataris van den souverein," daarmee te rade ga. Uitsluiting der tweeëntwintig, ontbinding der commissie van twaalf; hier staan wij, totdat het geschied zal zijn. Deputatie na deputatie komt met die boodschap in steeds heftiger taal. Barrère slaat een middelweg voor willen de beschuldigde afgevaardigden misschien vrijwillig afstand doen, grootmoedig hun ontslag indienen, en zich opofferen voor liet welzijn van het vaderland? Isnard, die berouw heeft over de vraag: «op welken oever Parijs gestaan heeft?" verklaart dat hij bereid is om af te treden. Ook Tc Deum-Fauchet is gereed, en nog meei de oude Dusaulx van de Iiaslt/le, vieux vcidoteuv, de oude babbelaar, gelijk Marat hem noemt. Lanjuinais (1) de Bretagner, daarentegen, verklaart dat hij voor zich nimmer vrijwillig afstand doen, maar zich tot het uiterste toe ver-

Jean Denis Lanjuinais. Pierre Henri Marie Ton du Lebrun.

zetten zal, zoolang er eene stem in hem is. Hij gaat dus voort met protesteeren te midden van woede en geraas; Legendre roept ten laatste: «Lanjuinais, kom at van de tribune, of ik werp u naar beneden, ou je ie jette en bas'"' Immers de zaken zijn nu tot een uiterste gekomen. Ja, men pakt Lanjuinais werkelijk aan, eenige heftige montagnards; maar men kan hem niet naar beneden smijten, want «hij klemt zich vast aan de leuning" en «zijne kleederen worden gescheurd." Ook Barharoux wil geen afstand doen, hij heeft gezworen op zijn post te zullen sterven, en dien eed wil hij houden. Daarop rijzen de galerijen allen met een ontzettend geraas op, sommigen zwaaien wapenen en stormen naar buiten met den kreet: *AUotts, welaan, dan moeten wij ons \aderland redden! zulk eene zitting is die van Zondag den 2den Juni.

vurigste G^ondCn Lanjuinais (n53_1887'- geboren ,e Renne>' was advocaat geweest en nu eender