is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zicli van dj zeezijde met levensmiddelen, maakt zich meester van alle hoogten, velt hout en verschanst zich; gelijk de konijnen hebben zij hun nest in do rotsen gebouwd.

Intusschen is de vorstmaand nog geen sneeuwmaand of Nivóse geworden, of er wordt een krijgsraad gehouden; zoo even toch zijn er instructiën van de regeering en het Salut public aangekomen. Carxot, (1) van het Sn/ut public, (2) heeft een plan van belegering gezonden, een plan, waarover generaal Dugommier deze, de commissaris Salicetti gene aanmerkingen te maken heeft, en aanmerkingen en plannen zijn zeer verschillend, toen die jonge artillerie-officier het waagt te spreken, dezelfde dien wij zijn slaapje tusschen de kanonnen zagen nemen, die meermalen in deze geschiedenis is genoemd, — zijn naam is Napolkon Bonaparte. Het is zijn bescheiden oordeel, — want hij heeft met verrekijkers en gedachten rondgeslopen, — dat men zeker fort l'Eguillette als met een leeuwensprong plotseling zou kunnen bemachtigen, en van daar, hadde men het eenmaal in zijne macht, het hart van Toulon beschieten; de Engelsche liniën zouden dan, zoo te zeggen, het binnenste buiten gekeerd worden, en admiraal Hood (3) en onze natuurlijke vijanden zouden den volgenden dag öf in zee moeten steken óf tot asch verbrand worden. De commissarissen halen spotachtig den neus op: wie is die jonge mensch, die meer geest heeft dan wij allen? De wakkere veteraan Dugommier meent intusschen dat dit denkbeeld wel overwogen dient te worden. Hij ondervraagt den jongman, wordt overtuigd, en het gevolg daarvan is: men beproeve het.

Op het zwijgende, bronzen gelaat zetelt dus thans, nu alles gereed is, een woedender ernst dan ooit, een heeter centraalvuur dan ooit in zich bevattende. Ginds zie^ g'j> is het fort VEguillette, een wanhopende leeuwensprong, maar toch mogelijk, nog heden te beproeven! Hij wordt beproefd en gelukt. Met dapperheid en list, door grachten sluipende, door een vuurhagel stormende, verovert men het fort VEguillette-, nadat de rook opgetrokken is, ziet men de driekleurige vlag waaien; de bronskleurige jonkman had gelijk. Toen Hood zijne liniën van binnen blootgesteld vond, zijne verdediging binnenste buiten gekeerd, begaf hij zich den volgenden morgen onder zeil. Alle royalisten, die zulks wenschen, neemt hij mede aan boord, (4) en licht de ankers. Op den 19den December 1793 behoort Toulon weer aan de republiek. (5)

Het kanonneeren te Toulon heeft opgehouden, en thans kan het guillotineeren en fusilleeren beginnen. Burgerlijke gruwelen, wel is waar; maar de schande eener Engelsche heerschappij is ten minste toch afgewasschen. Door geheel Frankrijk worde een burger feest gehouden, zoo rapporteert Barrére of de schilder David, en de Conventie zij en corps daarbij tegenwoordig. (6) Ja, de schandelijke Engelschen hebben, zegt men, meer voor hun eigen belang dan het onze gezorgd, alvorens zij de ankers lichtten, alle magazijnen, tuighuizen en oorlogsschepen in de haven van Toulon in brand gestoken; een dozijn heerlijke oorlogsschepen, de eenige, die wij nog hadden! Het gelukte echter niet, ofschoon het vuur zich naar alle zijden

(1) Zie noot 1 op pag. 212, ileel II.

(2) Hot »coinité <Ie salut public, dat 0 April 1793 gekozen was, bestond aanvankelijk uit neutrale l-onventieleden (zie noot 5 op pag. 1491. Xa den val der Gironde werd dit anders. Toen werd Robespierre daarin gekozen en was li ij spoedig de ziel van deze revolutionnaire regeering. Hoewel de twaalf leden van dit comité om de drie maanden moesten aftreden, werden zij met eenige wijzigingen, toch bijna allen steeds herkozen. Het comité bestond uit de volgende leden: Robespierre, Saint-Just, Couthon, Billaud-Varennes, Collot d'Herbois, Carnot, Cambon, Barrére, Prieur du Crite d'Or, Prieur de la Marne, Hérault de Séchelles, Robert-Lindet.

Onder dit comité stond het »eomité de siireté générale," eveneens uit twaalf leden bestaande, die ook om de drie maanden moesten aftreden, maar herkiesbaar waren.

(3) Zie noot 1 op pag. 198.

(4/ Er gingen circa 10 a 12000 vluchtelingen mede.

i5) Zie Memoires de Napoleon door generaal Gourgaud deel I, pag. 11 en volgende

(6) Moniteur 1793, no. 101 (31 Décembre), 95, 96. 98, etc.