is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in een hernelslilauwen rok en zwarte broek, volkomen gefriseerd en gepoederd, met een bouquet van bloemen en tarwe aren in de hand, statig uit de zaal der Conventie stapt, terwijl hem de Conventie — hoezeer, gelijk men opmerkt, op eenigen afstand — volgt. Men heeft een amphitheater of ten minste eene verhevenheid, monticule, opgericht; afzichtelijke standbeelden van het atheïsme, anarchie en dies meer vervullen, dank zij den hemel en den schilder David, de ziel met afschuw. Ongelukkig echter is de monticule te klein; nauwelijks de helft van ons vindt plaats op den top. Er ontstaat dus een onwelvoegelijk stooten, ja een verraderlijk, oneerbiedig gemor. Stil, Bourdon de VOise, stil, of het zou u slecht kunnen gaan! (1)

De zeegroene Hoogepriester neemt eene toorts, die de schilder David hem overhandigt, prevelt eenige hoogdravende woorden, die gelukkigerwijze niet verstaan worden, treedt vastberaden voorwaarts, ten aanzien van het wachtende Frankrijk, en legt de toorts aan het atheïsme en compagnie, die, slechts van bordpapier vervaardigd en in terpentijn-olie gedoopt, weldra verbrand zijn. Daarop verrijst er door «machinerie" midden uit het verbrande een onverbrandbaar standbeeld der Wijsheid, dat door den rook bij ongeluk wel een weinig zwart is geworden, maar overigens zoo kalm daar staat, als maar mogelijk is.

En voorts? Ja, voorts vindt er weer een optocht plaats, schrale redevoeringen (2) en en dit is ons feest van het Etre Suprème! Onze nieuwe godsdienst, beter of slechter, is gekomen! \ estig er uwen blik op, lezer, voor één oogenblik, niet voor twee. De schurftigste bladzijde van de jaarboeken der menschheid — of kent gij er eene schurftiger ? De Mumbo-Jumbo der Afrikaansche wouden schijnt mij eerbiedwaardig naast deze nieuwe Godheid van Rokespierre; want deze is een bewuste Mumbo-Jumbo en weet dat hij machinerie is. O zeegroene profeet, jammerlijkste der windzakken, het barsten nabij, onder zooveel werkelijks tot wat verwarde hersenschim wordt gij. Is dan die gemeene piktoorts tot het aansteken — van kunstvuurwerk uit bordpapier en terpentijn is deze de wonderdadige AaROxs-staf, dien gij wilt uitstrekken over een behekst en duivelbezeten Frankrijk en zijne plagen doen ophouden? Verdwijn gij en uw staf!

(1) Franijois Louis Bourdon de lOise, geboren te Rem)' uit eene boerenfamilie, was een gewezen procureur bij het parlement van Parijs. Hij behoorde tot de ultra-revolutionnairen, die steeds op de meest krasse maatregelen aandrong. Het Directoire zond hem later in deportatie naar Cayenne, waar hij spoedig overleed.

Lit de papieren van Robespierre bleek, dat Bourdon de lOise zich op het feest van het Opperwezen aan groote onbeleefdheid had schuldig gemaakt door allerlei hatelijkheden te zeggen tot zijne medeleden over Robespierre.

(8) Ook werden er lofzangen gezongen, o. a. de volgende, gedicht door Chénier:

Source de vérité qu'outrage 1'imposture,

De tout ce qui respire éternel protecteur,

Dieu de la liberté, père de la nature,

Cróateur et conservateur!

O toi! seul incréé, seul grand, seul nécessaire,

Auteur de la vertu, principe de la loi,

Du pouvoir despotique immuable adversaire;

La France est debout devant toi.

Tu poses sur les mers les fondemens du monde;

Ta main lance la foudre et déehaine les vents,

Tii luis dans le soleil dont la Ilamme féconde Nourrit tous les étres vivans.

La courrière des nuits, per^ant de sombres voiles,

Traine a pas inégaux son cours silencieux,

Tu lui marquas sa route et d'un peuple d'étoiles Tu semas la plaine des cieux.

etc. etc.