is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het van nieuwsgierigen, in zonderlinge blijdschap. De doodenkarren met haar bonte baksel van buiten de wet gestelden, in het geheel drieëntwintig, van Maximiliaan af tot den maire Fleuriot en Simon den schoenmaker toe, rollen voort.

Aller oogen vestigen zich op de kar waarop Robespierre, het kakebeen in vuil linnen gewikkeld, met zijnen halfdooden broeder en den halfdooden Henriot, verminkt, ligt, terwijl hun lijden van zeventien uren nu weldra zal eindigen. De gendarmen richten hunne sabels op hem, om aan het volk te toonen wie het is. Eene vrouw springt op de kar, klemt zich met de eene hand vast, zwaait de andere gelijk eene sybille en roept: «Uw dood maakt mij dronken van vreugde (m'enivre de joié)." Robespierre opent de oogen. »Scélerat, vaar ter helle, beladen met de vervloekingen van alle vrouwen en moeders!" Aan den voet van het schavot strekte men hem op den grond uit, totdat de beurt aan hem zou komen. Toen men hem opbeurde, opende hij de oogen weer, en zag de bloedige bijl. Samson rukte hem zijn rok af, scheurde het bebloede verband van zijn kakebeen, waarop het kakebeen machteloos neerviel; hij barstte in een gil uit, afgrijselijk om te zien en te hooren. Samson, gij kunt niet snel genoeg zijn.

Toen zijn hoofd viel, brak het volk in een luid jubelgeschreeuw uit. Een jubelgeschreeuw, dat zich niet slechts over Parijs uitstrekte, maar over Frankrijk, over Europa] en dat klinkt tot op den huidigen dag. Verdiend en ook niet verdiend. O ongelukkige advocaat van Arras, waart gij slechter dan andere advocaten? Een strenger man, volgens zijne formule, zijn credo, zijn geleuter van rechtschapenheid, welwillendheid, genoegens van de deugd en dies meer, leefde er in dien tijd niet. Een man, als geschapen om in een gelukkiger, rustiger tijdvak een dier onomkoopbare, drooge modelfiguren te worden, en marmeren gedenkteekens en lijkredenen te hebben. Zijn arme huisheer, de schrijnwerker in de straat Si. Honoré, beminde hem, en zijn broeder stierf voor hem. Moge God hem genadig zijn en ons!

Dat is het einde van het Schrikbewind, nieuwe roemrijke revolutie genaamd van Thermidor, van den 9lien Thermidor van het jaar Twee, hetgeen, in den ouden slavenstijl overgebracht, den 27sten Juli 1794 beteekent. De verschrikking is ten einde, en met haar de dood op de Place de la révolution, zoodra slechts "Robespierre's staart" ter dood gebracht is, een dienst, dien Fouquier snel en in groote baksels verricht.