is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontluikt in vollen glans: immers men heeft rijkdom, ja, nieuw verworven rijkdom, en onder het schrikbewind mocht aien niet dansen dan in lompen. Onder de tallooze soorten van bals gelieve de haastige lezer slechts op deze ééne te letten, die welke men slachtofferbals, bals a victime, noemt. De dansers, in een uitgezocht costuum, hebben allen rouwfloers om den linkerarm; om toegelaten te worden dient men een victime te zijn, dat is, een bloedverwant onder het schrikbewind verloren te hebben. Vrede den dooden, laat ons te hunner nagedachtenis dansen! In allen gevalle toch dient men te dansen.

Zeer merkwaardig is het, volgens Mercier, onder welke verschillende gedaanten aan dien grooten danslust voldaan wordt. »De vrouwen," zegt hij, «zijn nymphen, sultanes, soms Minerva's, Junós, zelfs Diana's. Zij bewegen zich in luchtige, onfeilbare draaiingen, met den grootsten ernst op het gelaat, in volkomen stilte, zoo

Eex matinee bij Barras.

zijn ze in gedachten verzonken. Hetgeen opmerkelijk is," gaat hij voort, »de toeschouwers zijn met de dansers als 't ware vermengd, maken, zoo te zeggen, een omringend bestanddeel uit om de verschillende contredansen, doch zonder die te storen. Het is inderdaad zeldzaam dat eene sultane onder zulke omstandigheden de geringste stoornis lijdt.

Zij zet haar bevalligen voet een duim breed van mij neer, zij is weer weg, zij is als een lichtstraal; maar weldra roept de maat haar naar het punt terug, van waar zij uitgegaan is. Gelijk een flikkerende komeet, doorloopt zij haar elliptische baan, zich om zich zelve draaiende, als door een dubbele werking van zwaarte- en aantrekkingskracht." (1) Zien wij een weing in den tijd vooruit, dan ziet dezelfde

(I) Mercier, Nouveau Paris, III, 138—153.