is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tc controleeren daarmede vervlogen. De koninklijke familie, die nog steeds hoopt de revolutie te leiden, beschouwt als een eerste stap daartoe het vertrek uit Parijs. ^ an dit voornemen wordt de koninklijke familie verdacht; het bezoek aan St-Cloud wordt met geweld door het volk belet (19 April). Vlucht naar Varennes (20 Juni) en de wederwaardigheden aldaar, als gevangenen teruggevoerd naar Parijs, vijf dagen later (25 Juni). Van eene «Republiek" gewag gemaakt in plakkaten, gedurende s Ivonings vlucht; dit denkbeeld algemeen afgekeurd. De Koningin en Barnave. De troon weer opgericht, als het ware «op de spits gezet," en zoo vastgehouden. Zou deze weggeloopen koning niet afgezet moeten worden? Groote oploop, petitie op het Altaar des \ aderlands (Zondag, 17 Juli); de manifestanten uiteengejaagd door geweervuur, op last van Lafayette en maire Bailly, hitgeen vele bittere herinneringen achterlaat.

1791. Augustus.

De vreemde hoven, die reeds lang met afkeurende blikken de Fransche revolutie hebben gadegeslagen, maken zich gereed om tusschen beide te komen. Conventie \an Pillnitz (25 27 Augustus): Keizer Leopold II, Friedricli Wilhelm II, koning \an I iuisen en eenige potentaten van minder gewicht, en de geëmigreerde prinsen van den bloede, te Pillnitz vergaderd (landhuis van den keurvorst nabij Dresden), geven uitdrukking aan hunne bezorgdheid over den tegenwoordigen onmogelijken toestand Aan zijne I'ransche Majesteit, die, naar zij meenen, de gevestigdfe regeeringen oproept om tusschen beide te komen; zij zeiven, gereed, om weerstand te bieden aan «een Franschen aanval' op hun eigen gebied, willen met genoemde regeeringen samenwerken om werkelijk tusschen beide te komen. Dit document, gedateerd 27 Augustus 1791, verwekt groote verontwaardiging in Frankrijk, die al grooter en grooter wordt, en slechts vijf en twintig jaar later ophoudt. De constitutie voltooid en aangenomen door den koning (14 September). De Constitueerende Vergadering ■\erklaart op plechtige wijze (.'10 September), dat hare zittingen geëindigd zijn en gaat uiteen temidden van feestelijkheden.

1791. October—December.,

De Wetgevende Vergadering, gekozen volgens de constitutie, de eerste en tevens de laatste vergadering van dezen aard, komt 1 October 1791 bijeen en hield zitting tot 21 September 1792, dus twaalf maanden, op negen dagen na. Zij is meer republikeinsch dan hare voorgangster, minder in talent, verstoken van parlementaire ondervinding. Hare debatten, twisten, hinderlijk voor den parlementairen vooruitgang (Boek V, Hoofdstukken 1—3). Het hof, «bewerende dood te zijn," «helpt niet om de constitutie te doen marcheeren." Zondag, 10 (Jetober : L'Escuver te Avignon in eene kerk vermoord, gevolgd door moorden in de Glacière. Frankrijk en zijne Wetgevende Vergadering verdenken den koning en ieder ander, vreezen een aanval van buiten en bespreken of men in goeden staat is om zulk een aanval het hoofd te bieden, ondervragen de ministers; gedurige verandering van ministerie, de debatten in de Vergadering worden steeds onstuimiger. ]Narbonne (vriend van Madame de Staël) wordt minister van Oorlog (7 December), blijft bijna een half jaar in functie; daarop volgt Servan, die het drie maanden uithoudt; daarop Dumouriez, die het niet verder dan tot vijf dagen brengt; volgen «spoken van ministers."

1792. Februari—April.

Schrik op het platteland van Frankrijk (Februari—Maart)-, kamp van Jalès,