is toegevoegd aan uw favorieten.

De architectuur in hare hoofdtijdperken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

HG Y PT E.

Gunstige levensomstandigheden hebben tut de beschaving der primitieve inensehheid krachtig medegewerkt. Hoe minder strijd om het materieel bestaan, hoe meer gelegenheid tot veredeling van den geest. Brengt het toeval een begaafd menschenras ter woon op een vruchtbaren en veiligen bodem, die in de eisclien van levensonderhoud gemakkelijk voorziet, dan zijn gunstige voorwaarden ter geestelijke ontwikkeling aanwezig. Aldus in Egypte.

Di1 wetenschap heeft tot dusverre niet met zekerheid vastgesteld wie de eerste bewoners van dat oude land zijn geweest. Men vermoedt: Afrikaners. Aziatiërs of Kaukaziërs. Doch wat ze waren, weten wij: begaafd. Hun bouwkunst alleen getuigt het ampel. Kn die eerste bewoners hadden zeker geen zwaren strijd om het bestaan te voeren. Het Nijldal, de lange, smalle strook gronds ter •weerszijden van den machtigen stroom gelegen geleidelijk gevormd uit het slib der jaarlijksche overstroomingen, behoort nog tot de vruchtbaarste streken der aarde. Bij matigen arbeid geeft de bodem aan den akkersman een overvloedig bestaan. Ter weerszijden dooi' bergketens ingesloten en beschut tegen dorre, onbegaanbare woestijnen, was deze vruchtbare, verborgen vallei, van nature veilig voor overval, een uitgezocht oord tot stoffelijke en geestelijke cultuur (fig. 1 en 27).

Doch vooral de eigenaardige gewoonten van den XijI zelf zijn op de vroegtijdige beschaving der Kgvptenaren van grooten invloed geweest. De zegenrijke gevolgen zijner jaarlijksche overstroomingen ontstonden vooral door de regelmatigheid van hun wederkeer '). Daardoor konden de overstroomingen -

l) In 't begin van Juni begint de Nijl, ten gevolge der equatoriale regens in het Abessynische gebergte, langzaam te stijgen, welke stijging tusschen 15 en 20 Juli tut een snellen was overgaat. Van einde September tot half Oetober blijft het water op ééne hoogte. Na een tijdelijke daling komt een tweede was, waarna de watermassa eerst langzaam en steeds sneller van de vlakte wegtrekt, achterlatend een vruchtbare laag zwart slib welke in de eerste maanden van het jaar een lijken oogst oplevert. Het verschil van den hoogsten en laagsten waterstand is gemiddeld: 7.">0 inr. aan de uitmonding in het Deltagebied: 11,70 stroomopwaarts bij Thebe, en aan (le Abessynische grens in het nauwe dal bij Assoean 15 mr. Het waterverval bedraagt 11 <\I. per K.M. IBaedeker: Egypte).

KVKKS, Anliifrchiur. 1