is toegevoegd aan uw favorieten.

De architectuur in hare hoofdtijdperken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onberispelijk is de overgang van het hooge, vierkante lijf tot den achtkanten bovenbouw; welks pijlers rationeel uit den onderbouw voortkomen. Slanke, hooge pinakels bekronen de hoekpijlers van den vierkanten romp en verbinden deze zoowel in constructieven als esthetischen zin met de achtkante bekroning, welker overhoeksche plaatsing hun harmonische aansluiting bevordert.

Sterk spreekt nu het verticalisme in de samenstelling der hoofdlijnen. Stelselmatige onderbreking van gordel-, kroonlijsten en balustrades bevordert hun krachtig omhooggaan. Vanzelf richt zich de blik op de achtkante bekroning door haar rijke vorm en bewerking, haar overwegende hoogte ten opzichte der gelijke verdiepingen van den vierkanten romp. Een juiste climax kenmerkt de detailleering. Zoo wordt het aanvankelijk strakke lijf der contraforten allengs door baldakijns en fialen verfijnd tot hun bekroning door den slanken, hoogen pinakel; ook verkrijgen de ramen, muren en balustrades achtereenvolgens steeds rijkere traceeringen en arcatures.

Karakteristiek teekent zich nu het stijlverloop gedurende den langen bouwtijd aan de zwierige, met kroezig ornament verrijkte flamboyantvormen van den bovenbouw, die de zuivere, strakke spitsbogen en gele-

Fig. 212. O. L. Vrouwe Toren te Antwerpen.