is toegevoegd aan uw favorieten.

De architectuur in hare hoofdtijdperken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OOSTENRIJK.

dan een kwart eeuw vertienvoudigd. De leiders dezer belangrijke bouwbeweging waren vooral Dansen, Schmidt en Ferstel, talentvolle jonge kunstenaars van verschillende richting, die als docent aan de Technische Hochsclmle en de Akademie, en niet minder door belangrijke publieke gebouwen, kerken, paleizen en woonhuizen, krachtig hebben bijgedragen tot de verheffing van het lokale kunstpeil. Hansen bouwde (1867—'77) de Beurs, de Akademie, de

Musikvereinssale, enkele paleizen, groote „Zins-hauser", waaronder de bekende Heinrichshof, een type dat het gevel-schema van het Italiaansche palazzo tot uitgangspunt heeft en toonaangevend voor den woonhuisbouw werd. Zijn laatste en belangrijkste werk is het Parlementsgebouw (1885), in streng Grieksclien geest (fig. 463),

fijn, ontzaglijk knap, doch tevens star archeologisch van uitdrukking. Des ondanks, zoowel in- als uitwendig door vorm

als koloriet, de uiting van een zeer voornamen kunstenaarsgeest (fig. 464).

Schmidt, een Zuid-Duitscher, werd na werkzaam te zijn geweest aan den Keulschen Dom, professor te .Milaan en ging, gedurende den oorlog van Oostenrijk met Italië, naar \\ eenen, waar hij weldra als „ Dombaumeister" en docent aan de Akademie optrad. Aanvankelijk een starre middeleeuwer, getuige zijn Gymnasium aldaar, ondergaat hij weldra den invloed van den lokalen geest en verliest zijn architectuur ras het dorre archeologisch karakter. Door zijn krachtig

evers, Architect uur. II. oc