is toegevoegd aan uw favorieten.

De ontredderden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Verdikkeme, verdikkeme! mompelde hij en zweeg dan weer.

Maar z\j had zijn gemopper best gehoord, en dat prikkelde haar. Zonder zich om te keeren snauwde ze kortaf:

— K\jk ma'r 'es liever na'r de kachel.... dan doe je teminste wat voor de kost...

Zonder een verder woord van tegenspraak stond Baller op, pookte van onder in 't rooster, stootte de kacheldeur open. Een rosse flakkergloed laaide uit, begloeide de grond. Drie, vier scheppen kokes smeet hij op 't vuur, dat knetterde en sintelde, en opnieuw stompte hij de schepper in de bak, om nog een smijt toe te geven, toen zyn vrouw zich driftig omkeerde, schor-schreeuwend:

— Welzeker... welzeker, waarom niet... kan 't niet op... kost de brand soms geen geld... 't is 't laa'st wa we hebbe ...

Voor een oogenblik stond Baller paf. Dan kwakte h\j de gevulde schepper in de bak terug, gromde:

— D&t had je wel eerder kunne zegge!

— Nou nog snauwe d'erby... geen cent inbrenge en allemanspraat!

Baller zweeg maar weer. Ze was al in een heele slechte bui en dan viel niet met haar te mallen. Nog een gesmoorde grom en hij duwde de kacheldeur toe, rekte zich eens uit. Zjjn afbeelding schaduwde gedrochtelijk op 't vaag-witte gordijn. Even keek htf er na, liet zich dan op zijn stoel terugzakken,