is toegevoegd aan uw favorieten.
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de zeden en omstandigheden waaronder hij leeft. Menschenetende volksstammen peide hij laatst nog, wanneer zij hun vijanden en anderen braden en verorberen, meenen natuurlijk op hunne wijze een even hooge moraal te hebben als wij

c L rTT HrUTn' E,n over eeni9e eeuwen zullen waarschijnlijk de dan levende menschen, in dikke geschiedboeken lezende over onze maatschappelijke verhoudingen van nu. ons even onbeschaafd en barbaarsch vinden als wij de toestanden in het slaven houdend Amerika vonden, zooals Beecher Stowe ze beschreef "

„Houd je stil.. daar komt mama naar ons toe!" zeide - xane eensklaps. „Laat zij niet merken dat wij over zulke dingen spreken!

„En dat ik bezig ben zoon verderfelijken invloed op je •.e oefenen.! Maar daaromtrent kan zij gerust wezen Ik zou je nooit aansporen tot iets wat haar verdriet kon doen " „Ik zou ook niet kunnen," zeide Marie met een diepen

Z"c ,, "Ik kan apprecieeren wat een ander doet, maar ik zelf ben voor dat alles te dom!"

„Neen dom ben je waarlijk niet, maar je hebt niet veel wilskracht. Trouwens voor je ouders leven en hun illusiën verwezenlijken, kan ook een roeping wezen."

„Ja, mijn roeping is vroeg te trouwen en mama met een half dozijn kleinkinderen te verheugen!...." 2eide Marie lachend „Zij heeft geen rust of duur, zegt zij, voordat zij het eerste op den schoot zal hebben."

„En als hun eenig kind kan geen sterveling behalve jij haar wensch vervullen." was het antwoord. „Zoek dus maar niet naar een taak in de verte als er eene vlak voor de hand ligt. En daarna zal je nog wel wat levensjaren over hebben, hoop ik, om ook aan de geestelijke zijde van het leven wat tijd te geven.

„Ik zou toch voor geen enkel werk geschikt zijn!" dacht Marie met een vaag gevoel van erkentelijkheid dat op zoo bevredigende wijze werd opgelost het dilemma, dat na menig vertrouwelijk gesprek met hare vroegere schoolvriendin voor naar was opgerezen.

„Ga je nu werkelijk van middag al heen?" vroeg Barihold wandeling «i °"« 9'-%=

„Ai? Ik ben hier bijna drie weken geweest, weet je dat wel ? Overmorgen keeren papa en mama uit Kissingen terug, en dan

iu PT®"/ WC2fn;.I?atis voor hen een Prettiger thuiskomen." geloof werkelijk, Anna, dat je nooit aan jezelve denkt maar altijd aan anderen."