is toegevoegd aan uw favorieten.

Verbrijzeld en toch overwinnaar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slotte liep ik weg, met het plan om in het fransche leger dienst te nemen tegen de Engelschen, want ondanks mijn engelsch bloed, beschouwde ik mijzelf, en doe ik dit nog, als een Franschman. Maar ik werd gegrepen en teruggebracht. Toen sprak de oude priester het eerste verstandige woord tot mij, dat ik nog gehoord had. „Mijn zoon, wees verstandig, onderwerp u aan de tucht, en leer wat men u te leeren geeft; dan zullen wij u over twee jaren naar de Parijsche Universiteit zenden, daar zijt ge uw eigen meester en kunt ge doen wat ge wilt."

„Overgelukkig met dit, zij het dan verwijderd vooruitzicht, volgde ik zijn raad; en zoo zag ik mij eindelijk aan de Sorbonne ingeschreven als student in de theologie.

Hoe dankte ik alle heiligen voor mijne verlossing!"

„Maar ik veronderstel toch, dat studenten even goed nog als ridders onder tucht staan?" vroeg Armand.

„Gedeeltelijk wel, maar wij hadden dan toch veel vrijheid. Wat ik dat eerste jaar aan de Sorbonne uitvoerde en welke streken ik uithaalde, ben ik niet van plan u nu te vertellen," zeide Hubert hoofdschuddend. „Het zou geen goed voorbeeld voor u zijn, mijn goede broeder. Laat ik u alleen zeggen, dat ik er meestal goed afkwam, totdat ik het op zekeren dag in mijn dwaas hoofd kreeg om de dokters der Sorbonne aan te vallen."

De jonge ridder, aan krijgstucht gewend, trok thans een leelijk gezicht en zeide:

„Dat staat gelijk met onbeschoftheid of ongehoor-