is toegevoegd aan je favorieten.

Verbrijzeld en toch overwinnaar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Intusschen gleed de boot naar het midden van de heldere, breede rivier en bleef daar onbewegelijk liggen. Een voor een werden de slachtoffers over boord geworpen ; alleen het geluid van een doffen smak werd aan den oever gehoord. Toen Frantisek echter aan de beurt kwam, klonk een vreeselijke kreet door de lucht van Alsbetas lippen. Aninka had hare zijde verlaten, en zich met één sprong in de rivier geworpen en Alsbeta staarde haar met uitgestrekte armen na. Zij zonk eerst, dreef weer boven, en dreef toen voort. En de golven, meedoogender dan de menschen, droegen haar vriendelijk naar de gebonden, hulpelooze gedaante van haar man. Zij zagen — herkenden elkander en Aninka's armen waren naar hem uitgestrekt.

Toen drongen de soldaten Alsbeta van de noodlottige plek.

Hoofdstuk XLYI.

„Voor Dit?"

Den volgenden dag naderde een groep ruiters de stad Leitmeritz langs den weg die naast de rivier loopt. Haar aanvoerder was de jonge Wetzloff, 'de Panec van Pihel; naast hem op Rabstein reed een dame in nauwsluitend wit kleed, de rouwkleur dier dagen. Achter hen reden Lucas en Karei hun pages; de anderen waren gevolg van minderen rang.

Zij hielden stil om te zien naar een menigte die bij de rivier saamgedrongen was, blijkbaar verzameld

31