Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Peter, mijn ventje," wat scheelt er aan, vroeg de koning en hij keerde het gezichtje van het prinsje naar zich toe.

„Och, grootvader, ik verveel me zoo en de gravin leest zoo vervelend. En al die boeken zijn zoo saai. Het is zoo verschrikkelijk om ziek te zijn!"

En harder snikte het prinsje, zoo diep ongelukkig, dat de oude hofdame zich omkeerde, want haar oogen werden vochtig. En de oude koning zweeg ook even en streelde slechts het hoofdje van zijn kleinzoon.

„Ja maar, Peter, je moet ons niet zoo bedroefd maken. Wij vinden het ook naar dat je ziek bent en nu doe je ons nog verdriet aan! Kijk de gravin eens en zij houdt toch zooveel van je."

„Och, Majesteit, het is niets," zei de goede oude gravin van Dasburg tot Doesburg a Duisburg. En zij snoot zich heel hard den neus.

„Wil mijn kleine Peter beloven vandaag stil naar de gravin te luisteren?"

„Maar al die dikke boeken zijn zoo vervelend," herhaalde het prinsje met een stem, waarin snikken klonken.

Sluiten